2 november 2009

Dag lieve meid,

Vandaag weinig woorden, doodop en weer misselijk. Maar met enkele mooie afbeeldingen ben jij ook tevreden hé, je kan er denk ik wel mijn gevoelens uit afleiden... Heb je ons roosje gezien? Het is maar klein maar het heeft veel betekenis!


Gisteren een rare dag, en het weer verbeterde het zeker niet. Ik was blij dat de dag op zijn einde kwam en jij? Waarschijnlijk veel bezoek gehad hé?

Maar Soetje kga je laten, Sorry voor de weinig woorden!

Khou nog steeds van je,
Je zit nog steeds in mijn hart!

Dikke kus,
Je Vriendinneke Stefanieke

26 oktober 2009

Dag lieve meid,

Veel te lang geleden... veel te lang! Maar het is hier heel druk! Hoe gaat het met je? Hier gaat alles goed, maar zoals eerder gezegt wel heel druk. Je hebt het koud zeker? Of houdt je fleeceke je een beetje warm? Je plekje ziet er nog steeds prachtig uit!!!

Soetje,
Je papa vertelde eerder dat hij mij was tegen gekomen en dat ik goed nieuws had, hij wou u in spanning laten wachten en zei dat ik het zelf nog zou komen vertellen hé? Zo kennen we hem :-) haha...wel kzal het eens vertellen hé.

Ik werk nu in het RVT te bissegem hé en pieter werkt ook (nu nog in gent maar verandert naar Kortrijk) en we zijn al 4,5j samen en we gaan samenwonen. We hebben een huisje gevonden in Gullegem, dus nu zal ik nog dichter zijn bij jouw en kan ik vaker langskomen! We hopen dat wij de eer mogen hebben om dit huisje te huren. We zijn nog geen contract gaan tekenen maar dit zal niet lang meer duren, we zijn met vele dingen bezig. We zouden super content zijn mochten we deze woning huren want het is echt een groot huis waar je iets heel moois van kan maken! Er is ook veel plaats dus ik zou graag een hoekje maken met enkele foto's van jou en van pieter's overleden meme die ik super graag zag en ook nog steeds heel hard mis!!! En ja nu is het zo zoeken naar meubels, en overeenkomen van meubels :-) maar we zijn gaan winkelen en we hebben beiden dezelfde smaakt wat blijkt :-) (tot onze grote verbazing) maar we kennen mekaar misschien door en door en leven al een beetje naar mekaar. Haha ...best wel spannend eigenlijk. Nu is het enkel discutieëren over de kleur van ons huisje (hoe we het gaan schilderen) daar verschillen de smaken nogal veel. We hebben een nogal donkere living en salon dus best iets wat het opvrolijkt maar niet te fel is vb.appelblauwzeegroen :-) Dus dit dokteren we nog uit!

Dat is dus het goede nieuws, trouwen zit er nog niet in , daar is onze spaarboek nog niet klaar voor :-) maar als het er van komt dan laat ik het zeker weten, is dat oké?

Anders op mijn werk stel ik het zeer goed, ik amuseer me echt, tis echt fijn om werkmens te zijn :-) Maar ja dat wil wel ook zeggen dat ik heel rare uren heb en dat ik eigenlijk ook wel moe ben. Zo werken kruipt wel in de kleren maar wij hebben mentaal en fysiek wel een zeer zware job (vind ik hé) ik werk soms 7op7 en dan ben ik 1 dagske thuis kmoet zeggen dat dit wel tamelijk zwaar is. Ik werk 2 weekends op 4 dus dit is ook redelijk druk. Maar ik hou van mijn werk en ga ook met plezier naar mijn werk en dat is fijn om het zo te hebben.

Nu kga u alweer laten, want ben eigenlijk iets aan het forceren op de computer voor uw mis die komt in juni en er kruipt wel wat tijd is... Nu kan je weer uitkijken naar deze verrassing :-) en zo blijven we bezig en blijven we in spanning wachten :-)

Ps: Pieter is nu volledig gestopt met het koor, hij gaf dit weekend zijn laatste repetities. Canteclaer blijft bestaan, maar de maxi's zijn verleden tijd. Volgende week is het 25jarig bestaan en dan is het gedaan voor pieter. Kben blij dat dit hoofdstuk afgesloten is... Vlieg jij daar even langs? Fries en Katlijn gaan jullie? Ik ga allesinds niet, voor mij is dit hoofdstuk al een heel eind gesloten en kheb daar geen spijt van,... Jammer dat het zo moest lopen.

Vele groetjes Soetje aan meme* en aan de anderen hé!

Een hele dikke kus en knuffel
Van nog steeds uw Vriendinneke met een hoofdletter :-)
Ik ben je zeker niet vergeten, maar tijd... dat is iets anders.
Ik kom veel naar je plekje he dus jij weet dat ik je niet vergeet!

Tot later!
Een hele dikke kus

Khou van jou!
Kmis jou!

26 september 2009

Dag lieve meid,

Hier ben ik ... alweer veeeeeeeeel te lang geleden ik weet het! Sorry... Mijn eerste werkmaand zit er bijna op en ik voel me super! Ik geniet van mijn werk, de mensen, de collega's,... Maar zoals het leven nu eenmaal is, komt er bij mij ook eens een zwarte periode aan. Dit is nu eenmaal normaal in mijn werksector. Om een lang verhaal kort te maken... een aantal dagen geleden ging ik een mevrouw gaan goed leggen samen met een collega. Ze had een tia'tje gedaan, dat is een klein hersenbloedingske. We gingen ze goed leggen en vonden dat ze wel heel warm had. We nemen de temperatuur en het was 39°C. We willen ze een beetje opheffen om goed te leggen en plots doet ze nog een tia'tje als we ze vast hadden...redelijk vies moet ik zeggen. Ze was helemaal in klam zweet, had gigantische koorts, haar ogen draaiden van links naar rechts heel snel... echt vies! We wilden alles doen voor haar maar op zo'n moment sta je (zoals vele momenten in je leven) machteloos. We probeerden na haar tia'tje haar terug wat af te koelen door coldpacks te leggen, natte washand op haar hoofd te leggen... Nu hadden we gedacht dat ze er wel zou doorkomen want vele mensen herstellen daar van. Maar nu zijn we zaterdag en gaat het echt niet goed. Ze doet constant tia's en het gaat echt niet goed... Ik wil nu samen met de collega's en de familie haar dagen zo comfortabel mogelijk te maken en haar zo goed mogelijk te verzorgen! Maar dat is ook een aanpassing. Zo stond ik er die avond alleen voor want ik had de laten en was echt heel bezorgd. Ik belde mijn collega die eigenlijk om 15u gedaan had op om te vragen wat ik moest doen omdat ze een zeer hoge bloeddruk had. Ze zei bel gewoon voor het zekerste de dokter. Rond 20u krijg ik telefoon en het was mijn collega, kzei dat de dokter er was en dat ik nog zou terug bellen maar ze zei dat ze wou afkomen. Ze is die avond nog af gekomen, eenderzijts om afscheid te nemen (voor het geval dat het die avond fataal zou aflopen) en anderzijts om mij te steunen! Kvond dit echt prachtig! Kvoelde mij goed, begrepen,...kwas echt blij dat ze er was. Nu gaat het nog steeds bergaf maar ik heb fantastische collega's en dit is echt geweldig. Ik hoop dat alles goed komt of dat alles voor haar stilletjes verloopt en zacht. Maar we zien wel hé! Dus om maar te zeggen dat ik het heel druk heb en dat ik op zoek ben naar een huisje (Pieter en ik gaan samenwonen en we zoeken een huisje om te huren)... dus een hele stap in ons leven. We doen ons best om niemand te verwaarlozen maar ja... sorry voor de blog in de steek te laten! Ik lees elke avond de mailtjes, maar had gewoon geen tijd om te reageren. Nu is pieter nog gaan optreden en dacht ik, ik mail nu meteen! Ik denk nog steeds elke dag aan jou Soetkin! Echt waar! Maar in mijn sector heb ik het echt moeilijk met het afscheid nemen van mensen waar ik van hou... zo moest ik afscheid nemen van jou, van pieter's meme, van zovele dierbaren,... maar het went echt niet! Dus excuseer soetje dat ik je soms even in de steek laat! Ik doe echt mijn best om dit nog goed te maken!

Kwil nog even melden, dat ik je zeker niet vergeten ben en dat ik nog steeds van je hou!
Het blijft moeilijk, het blijft hard, maar als ik weet dat je er nog steeds in mijn gedachten en in mijn hart bent is dit voor mij de rots! Kwil ook nog zeggen dat ook ik nog iets in petto heb voor uw herdenkingsmis! Ook in de drukke tijd, heb ik tijd om iets te creeëren voor jou!

Hopelijk tot gauw!

Kzie jou nog steeds doodgraag lieve meid!
Een dikke knuffel en kus van U Vriendinneke
Nieke!

1september

Dag lieve meid,

Hier ben ik weer na een lastig maar vré tof kamp! Hoe gaat het met jou? Alvast bedankt voor de kaartjes (Tante Veerle, Fam.verschaete,...) Kga eens snel vertellen hé! Ik was dit jaar Groepsmoni op kamp, dat wil zeggen dat ik verantwoordelijk was voor 9 gehandicapte kinderen en 8 monitoren. Het was een heel geslaagd kamp! Ik had geweldig goeie monitoren en emens toffe gasten! Maar de 3de laatste dag gebeurde er iets raars... Een gastje van in mijn groep had al een 6tal dagen obstipatie en zijn buik was zeer opgezet! Ik zei tegen de verpleegkundige, dit is niet normaal. Hij at en dronk bijna niets en sliep de hele tijd! We besloten om 's morgens vroeg naar spoed te gaan en hoopten op enkel een lavement met zeer goed resultaat en daarna mee op daguitstap. Maar helaas...heb mocht niet baten! Hij kreeg inderdaad een lavement, maar hij had ook koorts en moest bloed getrokken worden. In dat bloed zagen ze geen enkele normale waarde, alles was tot in het dubbele, zelf vierdubbele gestegen. Geen wonder dus dat hij niet oké was! Nu de dokter starte antibiotica op en wij gingen ondertussen snel zijn valies maken en dan snel terug keren naar het ziekenhuis. Toen we terug keerden riep een verpleegster ja kom we zoeken jullie! En we gingen de kamer binnen en hij had net een heel erge allergische reactie gedaan op die antibiotica! Ze gaven hem iets om dit te verminderen en daar moet er iets verkeerd gelopen zijn. Plots hoorde ik 's avonds dat hij nog steeds niet wakker was! Hij is dus een 3tal dagen in een zeer diepe slaap geweest! Natuurlijk was ik op en ten hé! We keerden verslagen terug naar de kampplaats, toen we aan tafel zaten kreeg er een jongen (gelukkig niet uit mijn groep) een crise en heeft hij maar liefst 8 vensters ingeslagen! Toen we onze gasten in bed staken kreeg ik plots telefoon van een moni: " nieke je moet vlug komen!" dus ik loop naar die kamer, we deden een luier af van een ander gastje en het was allemaal bloed-etter,... het is namelijk al een bijna dialise patiënt! Ik nam zijn temperatuur: 38,8°C. Ik belde de verpleegkundige op komaan we moeten naar spoed. Wij weer naart spoed. Die jongen is uiteindelijk daar geholpen en na 3u mochten we terug naar kampplaats met hem erbij! Ik heb die dag maar liefst 8uur in het ziekenhuis vertroeft! Terwijl iedereen op daguitstap was! Ik doe dit zeker voor onze gasten, maar het is zeer vermoeiend om te weten dat het jou verantwoordelijkheid is als er iets gebeurd. Nu Die jongen die in diepe slaap was is dan uiteindelijk wakker geworden. De laatste dag net voor ik ging vertrekken kreeg ik telefoon van zijn mama dat hij reageerde. Vanavond belde ik haar op en hij is naar huis, hij heeft plots een positieve opstoot gehad en is er weer helemaal door! Toch prachtig hé... Maar ja, twas wel nogmaals een verschot van mijn leven! Dus de 31augustus heb ik bijna de hele dag geslapen om te bekomen en vandaag was mijn eerste werkdag. Jaja...ik ben school af! Ik werk nu, in het Biezenheem te Bissegem en khou van mijn werk. MAar kga je laten, want voel nog steeds het kamp in mijn benen en moet morgen vroeg op!

Zo Soetje, zo heb je weer heel wat lees plezier!
Weet dat ik nog steeds heel veel van u hou!
Dat ik u nog steeds zeer hard mis!!!

Slaapzacht lieve meid,
Dikke kus,
Je Vriendinneke Nieke

20augustus

Dag lieve meid,

Hier in de rapte nog eens een mailtje! Ik ben thuisgekomen van reis de 14de en moest dan de dag erna van 9u tot 21u gaan vergaderen voor het kamp, de dagen erna tot vandaag ben ik iedere dag van 7u op geweest en gewerkt voor het kamp tot 2u 's nachts. Kvoel me al kapot en het kamp moet nog beginnen! Straks vertrek ik dus op kamp, dus als Tante Karen nog eventjes wil de blogg overnemen zou dit super zijn! (Alvast Bedankt hoor Tante Karen)...

Hoe gaat het met jou? Cva'kes daar een beetje? Met mij dus ook cava maar zeer druk! Kga straks met Sieglinde op kamp, kzal goed voor haar zorgen ist oké :-) Tis wok een super meiske eh dat maar ja wa wildje tis familie van jouw :-)

Ja Soetkin, de tijd gaat zo snel... Gaat die van jou ook zo snel?
Het mag dan wel snel gaan, maar missen dat zal altijd zo blijven!

Kmis u dus nog steeds super hard!
Maar kga u laten, want kga dan de auto vullen om te vertrekken!

Briefjes en kaartjes zijn welkom, het adres is :

Stefanie Clement 20-30augustus
Kazou West-Vlaanderen
Heibrand
Wijngaardstraat 30
2390 Westmalle

Voor de mensen die even tijd hebben, dat is een nuttige tijdbesteding :-)

Allé ik kom de 30ste terug, en laat dan weten hoe het geweest is!

Dikke kus en knuffel!
Je Vriendinneke Nieke

dag lieve meid!

Dag soetje,

Even vlug een mailtje vanuit wachtebeke. Het is wel niet ver maar het doet deugd om er even uit te zijn. Hier alles heel goed, mooi weer, lekker relax, en eigenlijk doe ik hier niets. Haha kben een zo danig bezige bij dak dan in mijn vakantie niets doe. Maar morgen kom ik naar huis, dan heb ik 5 dagen waarvan al 1dag de hele dag vergaderen voor het kamp, dan nog 2 dagen huisbezoeken , en dan nog 2 dagen voorbereiden voor op kaMp en dan de 20ste vertrek ik. Kzal het adres weer achterlaten op de blog en dan kunnen de mensen die willen terug schrijven. Kga u nu weer laten want ben moe.

Soetje je bent bijna jarig hè, tis zo raar hè... Ik kom in september 20jaar en kwou dak da nog samen me jou kon vieren. Weetje nog dat we dan zongen in het koor voor een verjaardag, jij had het laatste jaar dat je kwam twix mee en mars, niewaar? Jaja soetje kga u 1ding beloven, kheb voor uw verjaardag iets heel mooi!

Kzie u zo graag meisje, tis zo moeilijk! Kzie u echt graag, khoop da je da nooit vergeet!!!

Slaapzacht soetje,
Dikke kus en knuffel!
Nog steeds uw Vriendinneke!

Xje Nieke

Soetkin,

Stefanie vroeg me zopas om de blog weer een tijdje helemaal over te nemen.
Natuurlijk doe ik dat !
Zij heeft, op haar beurt, ook nood aan vakantie hé...
Je papa stuurde deze namiddag een berichtje met vele groeten uit Vrankrijk.
Deze morgen hadden ze (voor het eerst) een fel onweer. Nu is het weer droog en het wordt weer warm de komende dagen...
Dat hopen wij hier ook hoor !
t Zonnetje doet zo'n deugd en onder het toeziende oog van onze vlindertjes uit Pézenas is het heerlijk vertoeven op ons terras !

Tante Karen.