Sterren komen, sterren gaan…

In het onlangs verschenen tijdschrift ‘Raakpunt’ schreef ik een artikel met bovenvermelde titel. De redactie was zo lief om te zorgen voor een passende illustratie, die ik hier -met toestemming van de makers ervan: Nevelland Graphics - op de blog plaats. De trouwe volgelingen zullen er heel waarschijnlijk het embleem van het Kinderkankerfonds in herkennen; het KKF (van het Gentse UZ) dat we nog steeds een warm hart toedragen. ‘Iedereen tegen kanker’, jullie weten wel hé!?

 

Draden van verbondenheid

Draden van verbondenheid

De draad van de liefde

verbindt ons met jullie.

De draad van het gemis

verbindt ons met jullie.

Zoveel draden verbinden ons

met zoveel mensen.

Maar altijd is er die draad met jullie,

zij doorkruisen alle andere draden.

Ze geven betekenis aan alle levensdraden.

De draad van de liefde

verbindt ons voor altijd,

de draad van het gemis

verweeft zich met die van de liefde.

(Vrij naar Marinus Van den Berg)

 

Gek is dat

 

 

Gek is dat, dat soms de sterren

mij wat liefde kunnen schenken.

Want als ik naar de sterren kijk,

moet ik altijd aan jullie denken.

 

Stil...

Stil zou ik willen zijn vandaag
en vertoeven en verwijlen
bij zo velen die mij dierbaar zijn
maar die rusten in de aarde.

Ik draag hun namen in mijn hart,
en meer nog dan hun namen,
de herinnering aan wie ze zijn geweest…


 

Zes

Zes... zes... zes...

Op zes oktober is er een avondmis voor jullie beiden in Gullegem.

We missen jou, muzze, intussen al zes jaar
 (en jij, broere al meer dan drie). 

PS Op de foto, die achttien jaar geleden genomen werd, was je er zes!

Vakantie...

Vakantie is (op 't moment zelf) genieten...

Vakantie is (19 jaar later) nog na-genieten!



Een stukje van de hemel...

Klein en fijn,

meer moet dat niet zijn...

(tekening en tekst: Bart Moeyaert)

 

 

'Een zee van herinnering...'

I will always love you...

Tranen van sterren,

lichtende druppels

tussen

vreugde en verdriet.

 

' Voorbij '

De mensen van 'voorbij',

zij blijven met ons leven,

in liefde, in verhalen,

die wij zo graag herhalen,

in bloemen- en geitengeuren,

in een lied dat opklinkt uit verdriet.
 

Naar: Hanna Lam - What's in a name?