Lieve Soetkin,
Hier ben ik nog een keer en ook met de woorden die al reeds veel werden gemeld. We zijn 28 mei, ... een moment dat ik me nog steeds herinner. Ik vertrok op weekend dat weekend, je mama wou me toen niet vertellen dat je in coma lag omdat mij weekend ging verpest zijn. Toen ik dan de zondag van het weekend thuis kwam vroeg ik nogmaals hoe het met je ging, dan vertelde ze het. Ik was kapot, wou je nog zien maar kon onmogelijk bij jou graken. Ik hoopte dat je er door zou komen (zoals vele anderen ook wilden hé)... maar het mocht niet baten. De 3de juni kreeg ik een smsje van je papa dat het niet lang meer ging duren, een kwestie van uren, minuten, seconden ... dat ze je machine zouden afleggen. Plots kreeg ik een smsje ik herinner me het nog goed het was om 16u17 dat je uit je zelf was heen gegaan. Ik huilde en liep naar buiten, kon niet meer op mijn benen staan en viel neer op de grond. Begon te hyperventileren en viel uiteindelijk flauw. Mijn titularis liet me zo niet met de fiets naar huis gaan en belde mijn ouders op dat ze mij gingen brengen. Eenmaal ik thuis was liep ik naar mijn kamer en huilde ik er de hele avond, de hele nacht. Je mama belde me nog op...het gesprek verliep moeilijk. De dag erna kon ik niet naar school, ik was een wrak, was kapot ik kon niet meer... Van zodra je dan hier terug in Gullegem was kwam ik naar je toe, eerst met Tine want ik durfde niet alleen, wist niet of ik dit wel ging kunnen. Maar mijn hart brak nog meer toen ik je zag, ... je mama stond bij je en we namen elkaar vast. Ik schreef iets neer voor jou... De dag nadien ben ik nogmaals gekomen maar dan alleen... er was niemand. Ik zette me bij jou neer en vertelde de hele tijd. Ik nam je hand vast en hoopte dat je me nog eens stevig zou nijpen... Toen ik je een kusje gaf ging ik weg, huilend naar huis. De laatste dag dat we je konden bezoeken, 6juni ik weet het nog goed... ik kwam toe voor de lezing begon en je papa riep me toe dat je al aan het wachten was op mij, dat je al had gevraagt waar ik was. Maar zoals beloofd kwam ik dan ook af. Jilly was ook méé, weetje nog we waren altijd samen : de drie musketiers! Nu zijn we maar met twee meer! Jilly en ik kregen het beiden moeilijk, we praten wat tegen jou, keken je aan, we spelden een engelbewaarder op je pyjama en later spelde je mama het in je fleeceke. Ze had gelijk want het zou je anders prikken. Die avond was voor velen moeilijk, maar zeker voor je ouders en peter jan die mee mochten om je de laatste keer te zien. Hoe kon men dit geloven, de laatste keer... het is raar net of je hart in duizend stukken breekt! Op 7 juni was jouw viering, je ouders en familie maakte de viering zo prachtig dat ik ze nog steeds van het begin tot het einde kan na vertellen. Ik vertelde ook iets in het begin van de viering want naar het midden toe was ik een wrak. Toen ik je hoorde brak ik... Soetje, we kunnen dit hier enkel nog neerpennen en komen vertellen bij je plekje, maar hoe zal het zijn binnen een aantal jaar? Hoe zal het zijn als er nog iets gebeurd? Hoe zal het zijn als wij er niet meer zijn? Zien we elkaar dan weer? Soetkin, bijna een jaar later en nog steeds zitten we met dat zeer grote gemis,...nog steeds kunnen we dit niet verwerken! Soetkin, kga vlug slapen want kben doodop, geef je me wat extra kracht want binnenkort examen en kheb niet zoveel moed meer! Alsjeblieft Soetje! Weet dat je altijd in mijn hart zit!!!
Slaap maar zacht lieve meid,
Rust maar uit...
Morgen komt een nieuwe dag, een nieuw begin...
Dikke zoen,
Je Vriendinneke Nieke
Kzie je heel graag!!!!
Soetkin* & Willem*
donderdag 28 mei 2009
zondag 24 mei 2009
24 mei 2009
Lieve Soetkin,
Amai wat denk je nu...tzal morgen sneeuwen nu Nieke hier een reactie plaatst!? Sorry dat dit steeds langer duurt dan anders. Maar kmoet zeggen dat ik behoorlijk 'Ten' ben. Kheb voor niets meer zin. Kheb nu nog stage tot woensdag, nog steeds op de geronto-psychiatrie. Ik amuseer me er echt. Kzit er wel heel erg mee in dat ik niet zal slagen in mijn tweede module. Kwil het nogtans zeer hard! Het is gewoon die praktijk is nooit geen probleem voor mij, maar die theorie! Man man man... kheb zo'n schrik Soetje! Echt... Ik doe nogtans erg mijn best. Ik ben gewoon bang, bang om te falen, bang om af te gaan, bang om te weten hoe ik verder moet. Normaal ben ik nogtans altijd optimitisch maar ik weet niet wat me overkomt... krijg het steeds zwaarder. Ik heb gewoon nood om er even uit te zijn, om even weg te zijn van alles hier. Gewoon op mijn eentje of met z'n tweetjes. Kverlang tot ik alleen woon (zeker niet omdat het hier slecht is thuis, verre van) maar kwil zelfstandig zijn, kwil mijn eigen leven leiden, kwil voor Pieter zorgen, kwil ons 'thuis' oprichten. Khoop nu enkel dat ik nu geslaagd ben, dat ik al mijn eerste jaar gedaan heb en dan ga ik een jaar fulltime werken. Kmoet even uit dat school gedoe! Kwil eerst werken en dan in september 2010 start er een avondcursus voor verpleegkunde. Kzou dan verder doen in avondschool. Zo kan ik blijven werken en moet ik niet hele dagen naar school. We zien wel, eerst zorgen dat ik erdoor ben (wat wel moeilijk zal zijn)... Maar we geven niet op hé Soetje, dat deed jij ook nooit. En denk zeker niet dat ik die belangrijke data's vergeten ben : 7maart, 23mei! Zeker niet maar kheb gewoon geen tijd om even op de blog te zitten. Ik lees wel elke avond alle mailtjes maar het is te zwaar om iedere avond een tekst te typen. Nu ben ik even alleen thuis, is het hier even rustig (alhoewel onze nieuwe buren het huis aan het afbreken zijn :p) en ik moet toch beneden blijven want mijn zus heeft haar sleutel niet mee en komt straks thuis... en dan ga ik ff genieten in het bad. Dan zal ik mij buiten zetten om te blokken hé... En khoop dat pieter dan vnv even zin heeft om te gaan wandelen, zo zijn we er alletwee keer uit. Kheb dinsdag van mijn tante en nonkel hun oude tv gekregen voor als ik alleen zou gaan wonen, ze hebben een nieuwe gekocht en ik mocht hun oude hebben. Zo hebben we al iets hé, want anders moeten we dit nog kopen. Kzal hier en daar eens rondkijken wat ik nog kan nodig hebben voor later... want nu al beginnen te sparen is een goeie optie hé, als dit allemaal in 1 keer komt. Oh ja... kwens alle plechtige communicantjes een dikke proficiat en alle eerste communicantjes ook een dikke proficiat! Nu nog even voor iedereen duimen voor de blok en de examen en dan proberen te genieten van de vakantie. De mijne staat al helemaal volgeboekt! Soetje...hoe is het daar? Heb je het ook zo warm? Kun je er wat tegen? Je hebt toch wel je zonnepetje aan hé... Kwou dat ik even tot bij jouw kon komen, je een dikke zoen geven, een knuffel en wuiven tot ik nog eens kon komen. Maar daar hebben we nu je plekje voor hé, we kunnen het wel niet kussen en omhelzen maar we kunnen wel wuiven tot de volgende keer. Wat ben ik blij dat ik dit nog heb! soetje kzie jouw echt graag! Khoop dat je dit nooit vergeet! En de viering binnenkort voor jouw...khoop dat ik daar zoals gewoonlijk weer een tekstje mag voor schrijven en voorlezen. Zo blijven we de gewoonten verder zetten en weet je dat ik je nog steeds niet vergeten ben! Nu mijn zus zal er bijna zijn...kga je laten. De bloglezers hebben weeral iets te lezen :) en jij ook hé want straks volgen er weer super veel reacties en dan heb je altijd iets te doen :-) is dit oké voor jouw? Nu dada meisje en tot dat ik nog eens tijd heb hé:) weet dat ik je niet vergeet! Hieronder een vergeet me nietje! Zo weet je dat je nog steeds bij me bent!
Dikke zoen! Knuffel!
Je Vriendinneke Nieke
Amai wat denk je nu...tzal morgen sneeuwen nu Nieke hier een reactie plaatst!? Sorry dat dit steeds langer duurt dan anders. Maar kmoet zeggen dat ik behoorlijk 'Ten' ben. Kheb voor niets meer zin. Kheb nu nog stage tot woensdag, nog steeds op de geronto-psychiatrie. Ik amuseer me er echt. Kzit er wel heel erg mee in dat ik niet zal slagen in mijn tweede module. Kwil het nogtans zeer hard! Het is gewoon die praktijk is nooit geen probleem voor mij, maar die theorie! Man man man... kheb zo'n schrik Soetje! Echt... Ik doe nogtans erg mijn best. Ik ben gewoon bang, bang om te falen, bang om af te gaan, bang om te weten hoe ik verder moet. Normaal ben ik nogtans altijd optimitisch maar ik weet niet wat me overkomt... krijg het steeds zwaarder. Ik heb gewoon nood om er even uit te zijn, om even weg te zijn van alles hier. Gewoon op mijn eentje of met z'n tweetjes. Kverlang tot ik alleen woon (zeker niet omdat het hier slecht is thuis, verre van) maar kwil zelfstandig zijn, kwil mijn eigen leven leiden, kwil voor Pieter zorgen, kwil ons 'thuis' oprichten. Khoop nu enkel dat ik nu geslaagd ben, dat ik al mijn eerste jaar gedaan heb en dan ga ik een jaar fulltime werken. Kmoet even uit dat school gedoe! Kwil eerst werken en dan in september 2010 start er een avondcursus voor verpleegkunde. Kzou dan verder doen in avondschool. Zo kan ik blijven werken en moet ik niet hele dagen naar school. We zien wel, eerst zorgen dat ik erdoor ben (wat wel moeilijk zal zijn)... Maar we geven niet op hé Soetje, dat deed jij ook nooit. En denk zeker niet dat ik die belangrijke data's vergeten ben : 7maart, 23mei! Zeker niet maar kheb gewoon geen tijd om even op de blog te zitten. Ik lees wel elke avond alle mailtjes maar het is te zwaar om iedere avond een tekst te typen. Nu ben ik even alleen thuis, is het hier even rustig (alhoewel onze nieuwe buren het huis aan het afbreken zijn :p) en ik moet toch beneden blijven want mijn zus heeft haar sleutel niet mee en komt straks thuis... en dan ga ik ff genieten in het bad. Dan zal ik mij buiten zetten om te blokken hé... En khoop dat pieter dan vnv even zin heeft om te gaan wandelen, zo zijn we er alletwee keer uit. Kheb dinsdag van mijn tante en nonkel hun oude tv gekregen voor als ik alleen zou gaan wonen, ze hebben een nieuwe gekocht en ik mocht hun oude hebben. Zo hebben we al iets hé, want anders moeten we dit nog kopen. Kzal hier en daar eens rondkijken wat ik nog kan nodig hebben voor later... want nu al beginnen te sparen is een goeie optie hé, als dit allemaal in 1 keer komt. Oh ja... kwens alle plechtige communicantjes een dikke proficiat en alle eerste communicantjes ook een dikke proficiat! Nu nog even voor iedereen duimen voor de blok en de examen en dan proberen te genieten van de vakantie. De mijne staat al helemaal volgeboekt! Soetje...hoe is het daar? Heb je het ook zo warm? Kun je er wat tegen? Je hebt toch wel je zonnepetje aan hé... Kwou dat ik even tot bij jouw kon komen, je een dikke zoen geven, een knuffel en wuiven tot ik nog eens kon komen. Maar daar hebben we nu je plekje voor hé, we kunnen het wel niet kussen en omhelzen maar we kunnen wel wuiven tot de volgende keer. Wat ben ik blij dat ik dit nog heb! soetje kzie jouw echt graag! Khoop dat je dit nooit vergeet! En de viering binnenkort voor jouw...khoop dat ik daar zoals gewoonlijk weer een tekstje mag voor schrijven en voorlezen. Zo blijven we de gewoonten verder zetten en weet je dat ik je nog steeds niet vergeten ben! Nu mijn zus zal er bijna zijn...kga je laten. De bloglezers hebben weeral iets te lezen :) en jij ook hé want straks volgen er weer super veel reacties en dan heb je altijd iets te doen :-) is dit oké voor jouw? Nu dada meisje en tot dat ik nog eens tijd heb hé:) weet dat ik je niet vergeet! Hieronder een vergeet me nietje! Zo weet je dat je nog steeds bij me bent!
Dikke zoen! Knuffel!
Je Vriendinneke Nieke
maandag 27 april 2009
27 april 2009 en 28 april 2009 (Thx tante Isa)
Dag kleine meid,
Onze Quinten is inderdaad overleden...zijn verwondingen kosten hem het leven. Hij is nog maar 6jaar, ga je goed voor hem zorgen! Hij zal u nodig hebben... Wellicht moest hij binnenkort zijn eerste communie doen of had hij dit al gedaan! Soetje, de pijn komt terug naar boven. Kheb even een gaatje vrij en dan komt mijn down moment, ben aan het wenen...aan het luisteren naar Enya --> Only time en alles komt terug naar boven, net alsof het gisteren was! Kleine meid, ksnap nog altijd niet waarom, kzit nog steeds met zoveel vragen... Hoe en wanneer worden die beantwoord?! Kwou dat ik je nog eens kon zien, horen, voelen... Kheb je armen rond mijn middel nodig! Zorg goed voor iedereen daar, ik ben zeker dat je daar nu een voorbeeldfunctie hebt en dat je nog steeds een druk leven lijdt, nu zonder pijn! Soetje, laat ons nooit in de steek. Vergeet ons nooit, want ook wij zullen u nooit vergeten! Zorg goed voor Quinten en de rest!!! Alweer een sterretje bij aan de hemel...
En mama van Seppe* om te antwoorden, hoe ik het volhoud: geen idee, misschien is dat wel niet zo goed een te druk leven lijden, want zo blijf ik het steeds aan de kant zetten en kan ik het niet verwerken. Ik heb mijn werk in school over lijden en dood gemaakt over mijn verlies van Soetkin en ben tot de conclusie gekomen dat ik nog maar in de 1ste fase zit... het zijn er 4 dus ben belange nog niet erover! Geen idee, maar het enthousiasme is er en ik probeer bezig te blijven!
Soetje kga u laten,
Jouw sneeuwbal met je foto staat hier nu op mijn laptop, zo ben je steeds dicht bij mij!
Slaapzacht lieve meid!
Kzie u heel graag!!
Xje
Nieke
Dag mijn lieve meid,
Alweer veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel te lang geleden dat ik hier een berichtje plaatste. Maar mijn agenda staat dan ook alweer zo druk hé dat ik nergens een gaatje vind om eens lekker lui op mijn gemak te zitten. De eerste week van de vakantie op kamp geweest, daar was het super druk maar super tof. De tweede week weer bij meme gaan logeren maar meme is moeten opgenomen zijn int spoed en je kent dit hé... ik ben toekomstig verpleegkundige en zorg ook wel veel voor meme. Dan het laatste weekend ben ik op weekend geweest met Pieter, eindelijk nog eens een weekendje dat we hadden voor onszelf! Dat was lang geleden. Dan eenmaal thuisgekomen gestart op stage: gerontopsychiatrie : zwaar dementerende bewoners+ bewoners die eigenlijk ook een zeer psychisch probleem hebben! Dus twee in één klap zou ik zo zeggen. Echt lastig... Klappen en duwen, nepen, ... dat is nu eenmaal mijn stage. En dit gedurende 6 weken, na die zes weken heb ik 1 week les en dan examen. Tussen die zes weken stage werk ik nog eens 3 weekends op 4 waaronder 1 weekend dat ik telkens 12u werk, dus de zaterdag en de zondag 12u. En dan terug op stage starten. Zoals ge al een beetje kunt afleiden hoor je dat het druk is hé. Want ik leer in auto rijden, ook dit komt er nog bij, dan mijn stage werk zelf, dan mijn blok die tussen mijn stage zit, dan ben ik nog geselecteerd tot GROEPS voor kamp dit jaar (dat wil zeggen verantwoordelijke voor een groep gasten en moni's) dus terug de zware dit jaar... Dat wil zeggen extra vergaderingen met de groepsen, vergaderingen met mijn monitoren, extra werk thuis om opdrachten te organiseren, thuisbezoeken bij onze gastjes,... en zo gaan we maar door. Misschien is mijn leven toch wat te druk opgesteld maar ja... Ik hou nu eenmaal van drukte. Maar soms vind ik het jammer dat ik 's avonds niet eens kan zeggen van nu zet ik me achter de computer en ga ik even een mailtje typen aan mijn liefste vriendin! Hou wel in uw gedachten Soetje dat ik alweer iets klaargestoomd heb voor op de volgende herdenkings mis: een tekst + lied. Maar da's nog een surprise hé. En ik probeer deze week nog eens langs te komen en dan vertel ik nog veel meer goed? Laten we alvast duimen voor dat kindje van uit je mama's school, dat alles oké komt ermee! Leven is niet eerlijk hé! Daar kunnen wij van meepraten! Nu kga vlug slapen want morgen om 7u beginnen in Kortrijk, dat wil zeggen om 5u opstaan en om 6u bus pakken... Dus vroeg uit de veren! Meisje...hopelijk is het daar bij jouw wat opt gemak, dan weet ik al dat mijn tijd komt waar ik kan rusten...
Slaapwel kleine meid!
Tot later!
Dikke kus,
Je Vriendinneke
Nieke
Ps: Aan alle lezers wil ik even melden dat ik Soetje zeker niet vergeten ben, maar dat ik super weinig tijd heb... Ik probeer iedere dag te kijken en ik doe echt mijn best! Hopelijk vergeten jullie dat niet en denken jullie niet dat ik haar al uit mijn gedachten heb gezet! Verre van!
Groetjes,
Nieke
Onze Quinten is inderdaad overleden...zijn verwondingen kosten hem het leven. Hij is nog maar 6jaar, ga je goed voor hem zorgen! Hij zal u nodig hebben... Wellicht moest hij binnenkort zijn eerste communie doen of had hij dit al gedaan! Soetje, de pijn komt terug naar boven. Kheb even een gaatje vrij en dan komt mijn down moment, ben aan het wenen...aan het luisteren naar Enya --> Only time en alles komt terug naar boven, net alsof het gisteren was! Kleine meid, ksnap nog altijd niet waarom, kzit nog steeds met zoveel vragen... Hoe en wanneer worden die beantwoord?! Kwou dat ik je nog eens kon zien, horen, voelen... Kheb je armen rond mijn middel nodig! Zorg goed voor iedereen daar, ik ben zeker dat je daar nu een voorbeeldfunctie hebt en dat je nog steeds een druk leven lijdt, nu zonder pijn! Soetje, laat ons nooit in de steek. Vergeet ons nooit, want ook wij zullen u nooit vergeten! Zorg goed voor Quinten en de rest!!! Alweer een sterretje bij aan de hemel...
En mama van Seppe* om te antwoorden, hoe ik het volhoud: geen idee, misschien is dat wel niet zo goed een te druk leven lijden, want zo blijf ik het steeds aan de kant zetten en kan ik het niet verwerken. Ik heb mijn werk in school over lijden en dood gemaakt over mijn verlies van Soetkin en ben tot de conclusie gekomen dat ik nog maar in de 1ste fase zit... het zijn er 4 dus ben belange nog niet erover! Geen idee, maar het enthousiasme is er en ik probeer bezig te blijven!
Soetje kga u laten,
Jouw sneeuwbal met je foto staat hier nu op mijn laptop, zo ben je steeds dicht bij mij!
Slaapzacht lieve meid!
Kzie u heel graag!!
Xje
Nieke
Dag mijn lieve meid,
Alweer veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel te lang geleden dat ik hier een berichtje plaatste. Maar mijn agenda staat dan ook alweer zo druk hé dat ik nergens een gaatje vind om eens lekker lui op mijn gemak te zitten. De eerste week van de vakantie op kamp geweest, daar was het super druk maar super tof. De tweede week weer bij meme gaan logeren maar meme is moeten opgenomen zijn int spoed en je kent dit hé... ik ben toekomstig verpleegkundige en zorg ook wel veel voor meme. Dan het laatste weekend ben ik op weekend geweest met Pieter, eindelijk nog eens een weekendje dat we hadden voor onszelf! Dat was lang geleden. Dan eenmaal thuisgekomen gestart op stage: gerontopsychiatrie : zwaar dementerende bewoners+ bewoners die eigenlijk ook een zeer psychisch probleem hebben! Dus twee in één klap zou ik zo zeggen. Echt lastig... Klappen en duwen, nepen, ... dat is nu eenmaal mijn stage. En dit gedurende 6 weken, na die zes weken heb ik 1 week les en dan examen. Tussen die zes weken stage werk ik nog eens 3 weekends op 4 waaronder 1 weekend dat ik telkens 12u werk, dus de zaterdag en de zondag 12u. En dan terug op stage starten. Zoals ge al een beetje kunt afleiden hoor je dat het druk is hé. Want ik leer in auto rijden, ook dit komt er nog bij, dan mijn stage werk zelf, dan mijn blok die tussen mijn stage zit, dan ben ik nog geselecteerd tot GROEPS voor kamp dit jaar (dat wil zeggen verantwoordelijke voor een groep gasten en moni's) dus terug de zware dit jaar... Dat wil zeggen extra vergaderingen met de groepsen, vergaderingen met mijn monitoren, extra werk thuis om opdrachten te organiseren, thuisbezoeken bij onze gastjes,... en zo gaan we maar door. Misschien is mijn leven toch wat te druk opgesteld maar ja... Ik hou nu eenmaal van drukte. Maar soms vind ik het jammer dat ik 's avonds niet eens kan zeggen van nu zet ik me achter de computer en ga ik even een mailtje typen aan mijn liefste vriendin! Hou wel in uw gedachten Soetje dat ik alweer iets klaargestoomd heb voor op de volgende herdenkings mis: een tekst + lied. Maar da's nog een surprise hé. En ik probeer deze week nog eens langs te komen en dan vertel ik nog veel meer goed? Laten we alvast duimen voor dat kindje van uit je mama's school, dat alles oké komt ermee! Leven is niet eerlijk hé! Daar kunnen wij van meepraten! Nu kga vlug slapen want morgen om 7u beginnen in Kortrijk, dat wil zeggen om 5u opstaan en om 6u bus pakken... Dus vroeg uit de veren! Meisje...hopelijk is het daar bij jouw wat opt gemak, dan weet ik al dat mijn tijd komt waar ik kan rusten...
Slaapwel kleine meid!
Tot later!
Dikke kus,
Je Vriendinneke
Nieke
Ps: Aan alle lezers wil ik even melden dat ik Soetje zeker niet vergeten ben, maar dat ik super weinig tijd heb... Ik probeer iedere dag te kijken en ik doe echt mijn best! Hopelijk vergeten jullie dat niet en denken jullie niet dat ik haar al uit mijn gedachten heb gezet! Verre van!
Groetjes,
Nieke
dinsdag 14 april 2009
Lieve Soetkin,Stefanie is wel degelijk vrijdag terug gekeerd vanop het kamp.
Ze stelde het héél goed en ik citeer haar woorden 't was zalig' !
Ze voelde jou héél dicht bij haar want in de ardennen fladderden er blijkbaar superveel vlinders rond...
Gedurende het weekend moest ze dubbele shift (12u) werken en daarom had ze geen tijd om te bloggen.
Voor het ogenblik is ze bij haar meme aan het blokken, tot zondag.
Stefanie vroeg mij om dit te melden...
Tante Karen, peter Jan, Lowie, Ernest, Fien, Tuur.
zondag 5 april 2009
Lieve Soetkin,
Stefanie vroeg me om te melden dat ze deze avond op kamp vertrekt.
Vrijdag komt ze terug...
Hopelijk doet het haar deugd eens weg te zijn !
We waren deze middag op jouw plekje.
Enkele vlinders kwamen ons 'goeie dag' zeggen...
Je blijft voor altijd in ons hart !
Tante Karen, peter Jan, Lowie, Ernest, Fien, Tuur.
zaterdag 21 maart 2009
21 maart 2009
Dag lieve meid,
Vandaag een kort berichtje van mij voor jou! Ik heb de ene migraine aanval achter de andere, mijn zware pijnstillers helpen me momenteel niet... Ik lig al de hele dag plat in de zetel. Wanneer ik recht sta komt alles voor mijn ogen zwart en val ik bijna flauw. M.a.w het gaat vandaag niet zo goed met me. Ben super gevoelig ook, na mijn ziekenhuis stage val ik meestal in mijn zwarte gat weetje nog, want dan heb ik de hele stage aan u gedacht en moet ik me dan inzetten maar dan is dat super zwaar. Ik wordt dan bij elke handeling die ik doe aan u herinnerd en dat is redelijk zwaar om dat alles te dragen... Want de zorgen van de patiënt komen daar dan ook nog een bij. Wil je mij een duwtje geven, want kan het wel goed gebruiken. Kben nu net een zombie, krijg mijn ogen bijna niet meer open, is het van te wenen of van de migraine geen idee... Wie zou het weten ? Pfff...Soetje waarom zijn sommige dagen toch zwaarder dan anderen. Tis zo niet eerlijk hé! Wil je mij een duw geven...kan het goed gebruiken! Hoe gaat het met jou? Genoten van het mooie weer? Ik sta klaar om u een duwtje te geven wanneer jij die nodig hebt dat weet je hé? De eerste vlinders komen ook alweer uit... dat wil zeggen dat de zomer er aankomt! Kmis u mijn liefste vriendin! Tgaat me niet vandaag... Net gekeken naar onze video die we opgenomen hebben rond uw ziekte weet je nog? Pfff... pijnlijk om aan te zien! Maar kga je laten, kvoel me weeral minder dus kga vlug weer in de zetel liggen voor ik hier van mijn sus draai. Kziej graag meisje! Tot later! Ik kom morgen nog eens naar JOUW plekje! Misschien voel ik me dan beter!
Dikke kus, dikke knuffel!
Uw Vriendinneke
Kleine Nieke
Vandaag een kort berichtje van mij voor jou! Ik heb de ene migraine aanval achter de andere, mijn zware pijnstillers helpen me momenteel niet... Ik lig al de hele dag plat in de zetel. Wanneer ik recht sta komt alles voor mijn ogen zwart en val ik bijna flauw. M.a.w het gaat vandaag niet zo goed met me. Ben super gevoelig ook, na mijn ziekenhuis stage val ik meestal in mijn zwarte gat weetje nog, want dan heb ik de hele stage aan u gedacht en moet ik me dan inzetten maar dan is dat super zwaar. Ik wordt dan bij elke handeling die ik doe aan u herinnerd en dat is redelijk zwaar om dat alles te dragen... Want de zorgen van de patiënt komen daar dan ook nog een bij. Wil je mij een duwtje geven, want kan het wel goed gebruiken. Kben nu net een zombie, krijg mijn ogen bijna niet meer open, is het van te wenen of van de migraine geen idee... Wie zou het weten ? Pfff...Soetje waarom zijn sommige dagen toch zwaarder dan anderen. Tis zo niet eerlijk hé! Wil je mij een duw geven...kan het goed gebruiken! Hoe gaat het met jou? Genoten van het mooie weer? Ik sta klaar om u een duwtje te geven wanneer jij die nodig hebt dat weet je hé? De eerste vlinders komen ook alweer uit... dat wil zeggen dat de zomer er aankomt! Kmis u mijn liefste vriendin! Tgaat me niet vandaag... Net gekeken naar onze video die we opgenomen hebben rond uw ziekte weet je nog? Pfff... pijnlijk om aan te zien! Maar kga je laten, kvoel me weeral minder dus kga vlug weer in de zetel liggen voor ik hier van mijn sus draai. Kziej graag meisje! Tot later! Ik kom morgen nog eens naar JOUW plekje! Misschien voel ik me dan beter!
Dikke kus, dikke knuffel!
Uw Vriendinneke
Kleine Nieke
donderdag 19 maart 2009
19 maart 2009
Dag mijn lieve meid,
1000x mijn excuses omdat het al bijna 1maand geleden is dat ik een mailtje poste. Maar het is hier ook zo ontzettend druk. Ik heb net een ziekenhuis-stage achter de rug. En je kent me hé? Ziekenhuizen das niet mijn ding! Maar kheb het alweer eens overleefd, soms denk ik van Goooo zo'n stomme stage maar kmoet zeggen dat dit wel leuk was. Ik stond in Maria's Voorzienigheid op 5c (cardiologie), kmoet zeggen een heel toffe bende collega's en dat doet veel in een stage. De technieken gingen vlot, het contact ging vlot en het was gewoon super. Maar wel heel intens, kben blij dat het gedaan is, want dat is echt vermoeiend, het was redelijk druk. Ik heb ondertussen ook een autotje gekocht (een flashy groentje, dus wie dit ziet rijden --> Grote kans dat ik het ben) en gisteren ook voor de eerste keer gaan rijden...amai tegen dat ik daar mee weg zal zijn. Van jou ging dat vlot hé? Nuja kzal er ook wel mee weg zijn. Hoe gaat het nog met jou? Aan het genieten ook van het mooie zomer weer? Ik ben weeral in short enzo naar stage gegaan, je kent me hé altijd meteen veel te warm! Ja Soetkin,'t leven is zo raar, 't leven is zo dom, 't leven kan mooi zijn maar wie zegt dan waarom? Weetje Soetkin, kmis u...kmis u super hard! Weetje wat ik nu al een paar keer meegemaakt heb... Op het moment dat ik me wat minder voel hé, gebeurd er iets raars in mijn kamer, er staat vanboven op mijn kast een kader met jouw foto, de foto van pieter zijn meme en Seppeke*,... wel die kader is al 5x afgevallen, en telkens is er iets kapot. Een kaarsje in glas, het glas voor de foto, mijn beeldje,... wil je daarmee zeggen: Scherven brengen geluk? Of ben jij een Geest in mijn kamer? Kvind het soms wat griezelig, maar kweet dat je nog altijd bij mij bent! Toen ik op stage ging, dacht ik iedere dag aan jou, toen ik binnen ging, toen ik boven was, toen ik aan een zieken patiënt passeerde, toen ik praatte met de patiënten over het K-monster, toen ik naar buiten ging, als ik ga slapen... Kmoet zeggen, veel dus! Is dat normaal? Hou jij ons allemaal in de gaten? Denk jij nog aan ons? Zie je ons graag? Dat zijn zo van die vragen, waar ik o zo graag een antwoord op wou... Kun jij mij het nog vertellen?
Aan de overkant van het meer,
Zal ik je weer ontmoeten.
Als ik mag varen met het veer,
En jou, mijn lief, voor eeuwig mag begroeten,
Maar mijn tijd is nog niet gekomen,
Ik mag nog niet gaan,
Moet het doen met van jou dromen,
Ver van jou vandaan!
Kzie u graag mijn meisje!
Dikke knuffel van uw Vriendinneke
Stéfanieke!
Kmis u :'(
1000x mijn excuses omdat het al bijna 1maand geleden is dat ik een mailtje poste. Maar het is hier ook zo ontzettend druk. Ik heb net een ziekenhuis-stage achter de rug. En je kent me hé? Ziekenhuizen das niet mijn ding! Maar kheb het alweer eens overleefd, soms denk ik van Goooo zo'n stomme stage maar kmoet zeggen dat dit wel leuk was. Ik stond in Maria's Voorzienigheid op 5c (cardiologie), kmoet zeggen een heel toffe bende collega's en dat doet veel in een stage. De technieken gingen vlot, het contact ging vlot en het was gewoon super. Maar wel heel intens, kben blij dat het gedaan is, want dat is echt vermoeiend, het was redelijk druk. Ik heb ondertussen ook een autotje gekocht (een flashy groentje, dus wie dit ziet rijden --> Grote kans dat ik het ben) en gisteren ook voor de eerste keer gaan rijden...amai tegen dat ik daar mee weg zal zijn. Van jou ging dat vlot hé? Nuja kzal er ook wel mee weg zijn. Hoe gaat het nog met jou? Aan het genieten ook van het mooie zomer weer? Ik ben weeral in short enzo naar stage gegaan, je kent me hé altijd meteen veel te warm! Ja Soetkin,'t leven is zo raar, 't leven is zo dom, 't leven kan mooi zijn maar wie zegt dan waarom? Weetje Soetkin, kmis u...kmis u super hard! Weetje wat ik nu al een paar keer meegemaakt heb... Op het moment dat ik me wat minder voel hé, gebeurd er iets raars in mijn kamer, er staat vanboven op mijn kast een kader met jouw foto, de foto van pieter zijn meme en Seppeke*,... wel die kader is al 5x afgevallen, en telkens is er iets kapot. Een kaarsje in glas, het glas voor de foto, mijn beeldje,... wil je daarmee zeggen: Scherven brengen geluk? Of ben jij een Geest in mijn kamer? Kvind het soms wat griezelig, maar kweet dat je nog altijd bij mij bent! Toen ik op stage ging, dacht ik iedere dag aan jou, toen ik binnen ging, toen ik boven was, toen ik aan een zieken patiënt passeerde, toen ik praatte met de patiënten over het K-monster, toen ik naar buiten ging, als ik ga slapen... Kmoet zeggen, veel dus! Is dat normaal? Hou jij ons allemaal in de gaten? Denk jij nog aan ons? Zie je ons graag? Dat zijn zo van die vragen, waar ik o zo graag een antwoord op wou... Kun jij mij het nog vertellen?
Aan de overkant van het meer,
Zal ik je weer ontmoeten.
Als ik mag varen met het veer,
En jou, mijn lief, voor eeuwig mag begroeten,
Maar mijn tijd is nog niet gekomen,
Ik mag nog niet gaan,
Moet het doen met van jou dromen,
Ver van jou vandaan!
Kzie u graag mijn meisje!
Dikke knuffel van uw Vriendinneke
Stéfanieke!
Kmis u :'(
woensdag 25 februari 2009
25 februari 2009
Lieve Soetkin,
Vandaag een redelijk positieve dag voor mij. Deze morgen mijn theorie gaan doen voor rijbewijs en kben geslaagd... gelukkig, nu nog leren rijden. Dan doorgereden naar Het Biezenheem (rvt) en kga waarschijnlijk mogen beginnen werken voor 2op de 4 weekends. Dus kben aan het zoeken achter een autotje, zo'n kleintje... Lik van Tante Karen ofzo. Voor niet veel geld. Maar kmoet wel werk hebben anders kan ik dat niet betalen. Nuja... Toen ik daarjuist keek naar Hart voor Mekaar linkte ik voordurend dat meisje Claire naar jou! Het was een meisje van een drieling (2meisjes en 1jongen) Die twee meisjes hadden mucovisidose (een longziekte), dat ene meisje haar stem was net die stem van jou, en ze zag er een beetje zo uit ook. Ze mochten mee op een boot en toen herinnerde ik me nog die foto van jou op de boot met uw zwemvest... Juist hé? Alles wordt toch aan u gelinkt hé, zo zie je maar dat iedereen toch elke dag nog aan jou denkt! Ik alvast wel en ik ben zeker dat ik niet de enige ben. Soetkin* Ik heb een mail gekregen van een journaliste die vraagt of ik zou willen meewerken aan haar reportage over het verwerken van een dierbare adhv een blog. Omdat er meer en meer mensen zijn die een blog opstarten nadat een dierbare gestorven is wil ze er een reportage over maken. Sterretjes aan de hemel is de titel. Zou ik eraan meewerken? Wil jij dat, dat ik over u praat met een journaliste? Kon je me nu maar een antwoord geven, want ik ben bang om mensen te kwetsen als ik het doe, maar langs de andere kant, ben ik ook TROTS op het oprichten van de blog! Nu ik kom zaterdag naar jouw plekje en dan moet je het maar vertellen! Nu kga nog een beetje gaan ontspannen en dan slapen, morgen en vrijdag studeren, studeren en studeren zodat ik mee ben met mijn werk! Vanaf maandag terug stage in Kortrijk, maria's voorzienigheid op cardiologie... Tot later meisje! Ps: ik ben al iets aan het organiseren voor op de volgende herdenkingsmis... Je zal terug trots zijn!!!
Vandaag een redelijk positieve dag voor mij. Deze morgen mijn theorie gaan doen voor rijbewijs en kben geslaagd... gelukkig, nu nog leren rijden. Dan doorgereden naar Het Biezenheem (rvt) en kga waarschijnlijk mogen beginnen werken voor 2op de 4 weekends. Dus kben aan het zoeken achter een autotje, zo'n kleintje... Lik van Tante Karen ofzo. Voor niet veel geld. Maar kmoet wel werk hebben anders kan ik dat niet betalen. Nuja... Toen ik daarjuist keek naar Hart voor Mekaar linkte ik voordurend dat meisje Claire naar jou! Het was een meisje van een drieling (2meisjes en 1jongen) Die twee meisjes hadden mucovisidose (een longziekte), dat ene meisje haar stem was net die stem van jou, en ze zag er een beetje zo uit ook. Ze mochten mee op een boot en toen herinnerde ik me nog die foto van jou op de boot met uw zwemvest... Juist hé? Alles wordt toch aan u gelinkt hé, zo zie je maar dat iedereen toch elke dag nog aan jou denkt! Ik alvast wel en ik ben zeker dat ik niet de enige ben. Soetkin* Ik heb een mail gekregen van een journaliste die vraagt of ik zou willen meewerken aan haar reportage over het verwerken van een dierbare adhv een blog. Omdat er meer en meer mensen zijn die een blog opstarten nadat een dierbare gestorven is wil ze er een reportage over maken. Sterretjes aan de hemel is de titel. Zou ik eraan meewerken? Wil jij dat, dat ik over u praat met een journaliste? Kon je me nu maar een antwoord geven, want ik ben bang om mensen te kwetsen als ik het doe, maar langs de andere kant, ben ik ook TROTS op het oprichten van de blog! Nu ik kom zaterdag naar jouw plekje en dan moet je het maar vertellen! Nu kga nog een beetje gaan ontspannen en dan slapen, morgen en vrijdag studeren, studeren en studeren zodat ik mee ben met mijn werk! Vanaf maandag terug stage in Kortrijk, maria's voorzienigheid op cardiologie... Tot later meisje! Ps: ik ben al iets aan het organiseren voor op de volgende herdenkingsmis... Je zal terug trots zijn!!!
Slaapzacht, khou van jou!
Dikke kus,
Je Vriendinneke Nieke
maandag 23 februari 2009
Maandag 23 februari
Dag lieve Soetkin,
Joepie! Vakantie! Dus heb ik weer meer tijd voor jou. Of toch...als ik mijn schema bekijk staat dit al weer redelijk vol :-) Maar voor een mailtje naar jouw heb ik altijd tijd hé! Hoe gaat het met je? Hier cva, kwil je even meedelen dat mijn familielid die getroffen was van kanker een negatieve meededeling gekregen heeft maar ook positief. Het is kwaadaardig, maar het is niet uitgezaaid. Wat wil zeggen dat hij nu nog een lange revalidatie tegemoet gaat. Het was dus een tumor in zijn tong. Ze moeten nu zijn tong opereren, gaan 1/4 van de tong wegsnijden en wat weefsel uit het bovenbeen in de plaats steken + ze moeten al zijn klieren in zijn nek ook uithalen. Daar houden ze hem waarschijnlijk een dag of twee in slaap omdat het teveel pijn zou doen en dan zal hij moeten terug proberen te praten, eten,... hij moet 5dagen met sondevoeding eten omdat hij zijn tong niet meteen kan gebruiken. Zo zie je maar hé Soetkin, dat in iedere familie 1 of meerdere mensen getroffen zijn met het K-monster! Erg eigenlijk hé! Soms ben je bang, bang als je ergens pijn hebt of als je moe bent of eender wat. Iedereen is bang van het K-monster. Toch vind ik het heel bizar want naar het schijnt wordt iedereen geboren met het K-monster, bij sommige mensen breekt het uit, bij anderen niet. Maar wat de oorzaak is, daar heeft niemand een idee van. Zo zie je maar mijn familielid... hij is super sportief, drinkt zelden, eet gezond,... en toch heeft het K-monster hem te pakken! Een vriendin van mijn klas verloor vorige week haar papa, ook hij had al 15maanden het K-monster in zich, hij heeft zich proberen te verdedigen maar heeft ook de oorlog ertegen verloren! Vorige week had ik dus een nare week, ook al ken ik hem niet persoonlijk, toch doet het me wat. Ook omdat alles in mijn leven me terug aan u doet denken. Ze speelden tijdens de viering: "Afscheid van een vriend" wat me zeker naar u deed denken. Soms vraag ik me af hoe het is, hoe het is om d**d te zijn, hoe het voelt, wat je ziet, wat je doet, wat jij denkt over ons. Heb jij nog tijd om aan ons te denken? Verveel je u daar? Kvind het allemaal raar. En weetje Soetkin, ik zei altijd tegen u dat ik Verpleegster ging worden en u ging komen verzorgen hé maar nu ik de stages moet doen, nu ik moet studeren vind ik het raar. De stages in het ziekenhuis kan ik emotioneel niet aan... het doet me allemaal terug denken aan u, maar ik geef niet op en hou vol, het worden altijd 3 zware weken maar het lukt me wel. Jij was ook zo'n doorzettertje hé? Nu, kzal u laten... want het is alweer bijna 21u. Ik probeer om morgen terug te mailen goed? Ik zal mijn best doen! Soetkin*, slaapzacht en weet: uit het oog is zeker niet uit het hart!
Dikke kus,
van je Vriendinneke Stéfanieke
Slaapzacht!
Khou van jou!
Kmis jou!!
Joepie! Vakantie! Dus heb ik weer meer tijd voor jou. Of toch...als ik mijn schema bekijk staat dit al weer redelijk vol :-) Maar voor een mailtje naar jouw heb ik altijd tijd hé! Hoe gaat het met je? Hier cva, kwil je even meedelen dat mijn familielid die getroffen was van kanker een negatieve meededeling gekregen heeft maar ook positief. Het is kwaadaardig, maar het is niet uitgezaaid. Wat wil zeggen dat hij nu nog een lange revalidatie tegemoet gaat. Het was dus een tumor in zijn tong. Ze moeten nu zijn tong opereren, gaan 1/4 van de tong wegsnijden en wat weefsel uit het bovenbeen in de plaats steken + ze moeten al zijn klieren in zijn nek ook uithalen. Daar houden ze hem waarschijnlijk een dag of twee in slaap omdat het teveel pijn zou doen en dan zal hij moeten terug proberen te praten, eten,... hij moet 5dagen met sondevoeding eten omdat hij zijn tong niet meteen kan gebruiken. Zo zie je maar hé Soetkin, dat in iedere familie 1 of meerdere mensen getroffen zijn met het K-monster! Erg eigenlijk hé! Soms ben je bang, bang als je ergens pijn hebt of als je moe bent of eender wat. Iedereen is bang van het K-monster. Toch vind ik het heel bizar want naar het schijnt wordt iedereen geboren met het K-monster, bij sommige mensen breekt het uit, bij anderen niet. Maar wat de oorzaak is, daar heeft niemand een idee van. Zo zie je maar mijn familielid... hij is super sportief, drinkt zelden, eet gezond,... en toch heeft het K-monster hem te pakken! Een vriendin van mijn klas verloor vorige week haar papa, ook hij had al 15maanden het K-monster in zich, hij heeft zich proberen te verdedigen maar heeft ook de oorlog ertegen verloren! Vorige week had ik dus een nare week, ook al ken ik hem niet persoonlijk, toch doet het me wat. Ook omdat alles in mijn leven me terug aan u doet denken. Ze speelden tijdens de viering: "Afscheid van een vriend" wat me zeker naar u deed denken. Soms vraag ik me af hoe het is, hoe het is om d**d te zijn, hoe het voelt, wat je ziet, wat je doet, wat jij denkt over ons. Heb jij nog tijd om aan ons te denken? Verveel je u daar? Kvind het allemaal raar. En weetje Soetkin, ik zei altijd tegen u dat ik Verpleegster ging worden en u ging komen verzorgen hé maar nu ik de stages moet doen, nu ik moet studeren vind ik het raar. De stages in het ziekenhuis kan ik emotioneel niet aan... het doet me allemaal terug denken aan u, maar ik geef niet op en hou vol, het worden altijd 3 zware weken maar het lukt me wel. Jij was ook zo'n doorzettertje hé? Nu, kzal u laten... want het is alweer bijna 21u. Ik probeer om morgen terug te mailen goed? Ik zal mijn best doen! Soetkin*, slaapzacht en weet: uit het oog is zeker niet uit het hart!
Dikke kus,
van je Vriendinneke Stéfanieke
Slaapzacht!
Khou van jou!
Kmis jou!!
vrijdag 13 februari 2009
vrijdag de 13de...
Dag lieve meid,
Hoe gaat het met je? Hier eigenlijk nie goed... Kben al de hele week op een sukkelstraatje. Al van dinsdag ziek, vandaag naar dokter geweest en hij vreest voor een lastige appendix! Dat beloofd dus, laten we maar hopen dat dit een foutje is... Vandaag bloed getrokken, morgen uitslag! Gisteren te horen gekregen dat er een familielid een kwaadaardige kanker zitten heeft :'( vandaag, maandag en dinsdag onderzoeken om te kijken of het uitgezaaid is of niet. Als het niet uitgezaaid is kan hij/zij er volledig aan genezen, als het uitgezaaid is krijgt hij/zij stralen en chemo en dan... afwachten. De ene loopt er 5 maanden mee, de ander 20 jaar... Gooo wat is de wereld toch niet eerlijk hé! Ik word daar zo vies van eh!!! GOOOOOO.... Nuja Soetkin, hopelijk geef je hem/haar uw beschermengel en kan hij/zij er aan genezen hé! Wat doen uw duimen waarschijnlijk veel pijn? Je moet voor iedereen duimen en er blijven maar mensen bijkomen voor wie je moet duimen!!! Toch doen we het hé!!! Soetkin, kga ff gaan rusten... tot later hé!
Kmis je!
Dikke kus
Je Vriendinneke Stéfanieke
Hoe gaat het met je? Hier eigenlijk nie goed... Kben al de hele week op een sukkelstraatje. Al van dinsdag ziek, vandaag naar dokter geweest en hij vreest voor een lastige appendix! Dat beloofd dus, laten we maar hopen dat dit een foutje is... Vandaag bloed getrokken, morgen uitslag! Gisteren te horen gekregen dat er een familielid een kwaadaardige kanker zitten heeft :'( vandaag, maandag en dinsdag onderzoeken om te kijken of het uitgezaaid is of niet. Als het niet uitgezaaid is kan hij/zij er volledig aan genezen, als het uitgezaaid is krijgt hij/zij stralen en chemo en dan... afwachten. De ene loopt er 5 maanden mee, de ander 20 jaar... Gooo wat is de wereld toch niet eerlijk hé! Ik word daar zo vies van eh!!! GOOOOOO.... Nuja Soetkin, hopelijk geef je hem/haar uw beschermengel en kan hij/zij er aan genezen hé! Wat doen uw duimen waarschijnlijk veel pijn? Je moet voor iedereen duimen en er blijven maar mensen bijkomen voor wie je moet duimen!!! Toch doen we het hé!!! Soetkin, kga ff gaan rusten... tot later hé!
Kmis je!
Dikke kus
Je Vriendinneke Stéfanieke
Abonneren op:
Posts (Atom)
