Dag lieve meid,
Vandaag een kort mailtje want ik ben doodop. Kmoest vandaag (mijn 7de dag op een rij) de laten werken (das van 12.30u - 21u), en twas kweetnie oe warm boven opt 2de amai amai! Plus ook dat ze een nieuwbouw aan het bijzetten zijn en dat door de werken er nu water binnenstroomt van met dat het een beetje regent, maar nu was dat niet een beetje hé! Amai... kheb meer mogen dweilen dan wat anders :-) Nuja...kben dus gewoon TEN! En dat voor een feestdag. Vandaag kwam papa me halen met de moto, tdeed deugd...kon dan nog eens uitwaaien! :-) Ja soetje, van mij is er ook niets speciaals, buiten dat ik morgen de hele dag thuis ben...tmocht wel.
Oh ja... kben gestopt met school. Kben werk aan het zoeken en dan denk ik van alleen te gaan wonen (alle met pieter eh natuurlijk)... Sjah...kzal zeker nog verder doen in avondschool maar nu moet ik er even uit, kwil niet dat ik er ziek van wordt...
Maar kga u laten, kmis u nog altijd heel erg!
Een dikke proficiat aan uw mama en papa voor hun verjaardag gisteren!
Kziej graag Soetje!!!
Dikke knuffel, slaapzacht!
Groetjes aan alle kennissen daarboven!
Xje Je Vriendinneke
Nieke
Soetkin* & Willem*
dinsdag 21 juli 2009
zaterdag 11 juli 2009
11juli 2009
Dag lieve meid,
Al weer veel te lang geleden...maar druk druk druk! Zoals je weet ben ik dus eerst een maand bij mijn meme geweest om te blokken hé, dus kon ik je echt niet mailen omdat wij daar nog geen internet hebben. Ben wel naar uw plekje gekomen om te vertellen hé! Maar op de blog kon ik echt niet, vanwaar mijn excuses. Dan eind juni ben ik te weten gekomen dat ik geslaagd ben op school en sinds dien ben ik bezig met mijn vakantiejob... ook daar is het super druk want de dagen dat ik niet lang moet werken heb ik savonds vergadering in kortrijk, roeselare of Gent voor ons jombakamp. Ja je kent me hé, voor die kindjes doe ik alles! En dit jaar ben ik voor de eerste keer Groeps van een groep. Khad graag Sieglinde bij mij gehad maar dit is niet gelukt :-) Ze zit in de andere groep, maar een groep waar we vaak mee gaan samen werken, dus we zullen elkaar we zien! Gisteren te weten gekomen dat ons kamp dankzij Sieglinde 3000euro gewonnen heeft! Tof eh! Nu kunnen we nog meer voor onze gastjes doen! Twordt een spetterend kamp Soetje! Kzal dan terug het adres van de kampplaats noteren op de blog, dan kan iedereen die wil een kaartje of briefje sturen goed? En dan weet jij weer naar waar je moet vliegen als het mooi weer is. Iedere dag denk ik aan je, er is altijd wel iets die een link geeft naar jou. Gisteren ging ik voor de eerste keer na de examen weer eens met Pieter weg, hij moest optreden welliswaar in Bissegem en met dat het niet ver was ging ik mee. Daar kwam ik uw tante tegen en Sieglinde... We begonnen te praten over willem, over jou,... en dan in de sketch up 's avonds waren de jongens bezig over vliegen als een vlinder! Toch raar hé? Doe jij dat? Ben jij dan eigenlijk ook aanwezig? Soetje, kwou dat ik mee tijd had en dat ik elke avond (zoals vroeger) kon op de blog zitten, maar mijn mama zegt dat ik een beetje teveel hooi op mijn vork neem, zou dit waar zijn? Kmoet 8u per dag werken, dan nog 2of 3u vergaderen en als ik geen vergadering heb werk ik voor jomba thuis, dan moet ik nog naar pieter, dan ga ik nog gaan thuiswachten met oppas + op kinderen met autisme, dan ga ik lopen of zwemmen met een vriend als ik tijd heb, dan wil ik nog gaan shoppen en meestal als ik een dagje verlof heb zou ik uitslapen maar zelfs dit kan ik niet meer. Kheb er ook weer een tijdje doorgezeten... maar ja je kent dat wel hé. Je voelt je slecht en wil het maar niet toegeven omdat je niet als een zaag wilt overkomen. Nuja van mij is dat zo, ik ben niet iemand die rap klaagt dus laat ik dit ook niet blijken. Kheb vooral 's nachts moeilijkheden, om te slapen. Heb nachten dat ik maar 2 of 3 u slaap, kan gewoon de slaap niet vatten. Maar ksta dan op en kwerk nog een beetje thuis voort kamp of huisbezoeken voorbereiden :-) Nja soetje, tis allemaal zo raar hé! MAar toch blijven we gaan, we blijven je graag zien, we blijven je gedenken, we blijven er voor je zijn, we blijven maar met je praten, we blijven je voelen, blijven je laatste en leuke momenten van vroeger terug zien... Kzei het gisteren ook nog tegen uw tante dat ik blij ben dat ik toch 1x bij u in Gent geraakt ben, maar dat ik er toch spijt van heb dat ik niet meer ben langsgekomen. Niet tegenstaand we wel 2x/week telefoneerden maar telefoneren en zien is wel een groot verschil hé. Soms denk ik had ik maar meer voor Soetkin gedaan, maar dan zegt pieter van besef je wel wat je allemaal al gedaan hebt! Gelukkig zet pieter me vaak met bijde voeten op de grond, wat de laatste tijd sta ik veel te zweven! Soetkin, khoop daj gewoon nooit vergeet dat ik er altijd voor je ben geweest en dit nog altijd zo is. Dat ik nog steeds aan je denk en dit niet zal verdwijnen! Khoop dat je daar nu ook gelukkig bent en dat je ons nooit zal vergeten. Zorg daar goed voor alle kindjes, Seppeke, Quinten, Xante,... Goed? Trouwens hé, als je ooit eens iets opvangt van Quinten, zeg hem dan dat ik voor zijn mama ook wel een Blog wil maken... dat dit misschien zal helpen om haar verdriet te verwerken. Ik denk dat dit voor jou familie een grote steun is en zal blijven, misschien is dat ook zo voor Quinten zijn familie? Weet dus dat ik er altijd voor jullie zal blijven zijn! Kga jou nu laten, ik ben vandaag thuis maar moet sebiets dus gaan vergaderen. Kzal dan proberen van zodra ik even tijd heb nog eens op de blog te zitten, oké? Allé zorg je alvast voor wat meer zon?
Kzie u graag Soetkin!
Dikke kus en knuffel!
Je Vriendinneke Nieke
Al weer veel te lang geleden...maar druk druk druk! Zoals je weet ben ik dus eerst een maand bij mijn meme geweest om te blokken hé, dus kon ik je echt niet mailen omdat wij daar nog geen internet hebben. Ben wel naar uw plekje gekomen om te vertellen hé! Maar op de blog kon ik echt niet, vanwaar mijn excuses. Dan eind juni ben ik te weten gekomen dat ik geslaagd ben op school en sinds dien ben ik bezig met mijn vakantiejob... ook daar is het super druk want de dagen dat ik niet lang moet werken heb ik savonds vergadering in kortrijk, roeselare of Gent voor ons jombakamp. Ja je kent me hé, voor die kindjes doe ik alles! En dit jaar ben ik voor de eerste keer Groeps van een groep. Khad graag Sieglinde bij mij gehad maar dit is niet gelukt :-) Ze zit in de andere groep, maar een groep waar we vaak mee gaan samen werken, dus we zullen elkaar we zien! Gisteren te weten gekomen dat ons kamp dankzij Sieglinde 3000euro gewonnen heeft! Tof eh! Nu kunnen we nog meer voor onze gastjes doen! Twordt een spetterend kamp Soetje! Kzal dan terug het adres van de kampplaats noteren op de blog, dan kan iedereen die wil een kaartje of briefje sturen goed? En dan weet jij weer naar waar je moet vliegen als het mooi weer is. Iedere dag denk ik aan je, er is altijd wel iets die een link geeft naar jou. Gisteren ging ik voor de eerste keer na de examen weer eens met Pieter weg, hij moest optreden welliswaar in Bissegem en met dat het niet ver was ging ik mee. Daar kwam ik uw tante tegen en Sieglinde... We begonnen te praten over willem, over jou,... en dan in de sketch up 's avonds waren de jongens bezig over vliegen als een vlinder! Toch raar hé? Doe jij dat? Ben jij dan eigenlijk ook aanwezig? Soetje, kwou dat ik mee tijd had en dat ik elke avond (zoals vroeger) kon op de blog zitten, maar mijn mama zegt dat ik een beetje teveel hooi op mijn vork neem, zou dit waar zijn? Kmoet 8u per dag werken, dan nog 2of 3u vergaderen en als ik geen vergadering heb werk ik voor jomba thuis, dan moet ik nog naar pieter, dan ga ik nog gaan thuiswachten met oppas + op kinderen met autisme, dan ga ik lopen of zwemmen met een vriend als ik tijd heb, dan wil ik nog gaan shoppen en meestal als ik een dagje verlof heb zou ik uitslapen maar zelfs dit kan ik niet meer. Kheb er ook weer een tijdje doorgezeten... maar ja je kent dat wel hé. Je voelt je slecht en wil het maar niet toegeven omdat je niet als een zaag wilt overkomen. Nuja van mij is dat zo, ik ben niet iemand die rap klaagt dus laat ik dit ook niet blijken. Kheb vooral 's nachts moeilijkheden, om te slapen. Heb nachten dat ik maar 2 of 3 u slaap, kan gewoon de slaap niet vatten. Maar ksta dan op en kwerk nog een beetje thuis voort kamp of huisbezoeken voorbereiden :-) Nja soetje, tis allemaal zo raar hé! MAar toch blijven we gaan, we blijven je graag zien, we blijven je gedenken, we blijven er voor je zijn, we blijven maar met je praten, we blijven je voelen, blijven je laatste en leuke momenten van vroeger terug zien... Kzei het gisteren ook nog tegen uw tante dat ik blij ben dat ik toch 1x bij u in Gent geraakt ben, maar dat ik er toch spijt van heb dat ik niet meer ben langsgekomen. Niet tegenstaand we wel 2x/week telefoneerden maar telefoneren en zien is wel een groot verschil hé. Soms denk ik had ik maar meer voor Soetkin gedaan, maar dan zegt pieter van besef je wel wat je allemaal al gedaan hebt! Gelukkig zet pieter me vaak met bijde voeten op de grond, wat de laatste tijd sta ik veel te zweven! Soetkin, khoop daj gewoon nooit vergeet dat ik er altijd voor je ben geweest en dit nog altijd zo is. Dat ik nog steeds aan je denk en dit niet zal verdwijnen! Khoop dat je daar nu ook gelukkig bent en dat je ons nooit zal vergeten. Zorg daar goed voor alle kindjes, Seppeke, Quinten, Xante,... Goed? Trouwens hé, als je ooit eens iets opvangt van Quinten, zeg hem dan dat ik voor zijn mama ook wel een Blog wil maken... dat dit misschien zal helpen om haar verdriet te verwerken. Ik denk dat dit voor jou familie een grote steun is en zal blijven, misschien is dat ook zo voor Quinten zijn familie? Weet dus dat ik er altijd voor jullie zal blijven zijn! Kga jou nu laten, ik ben vandaag thuis maar moet sebiets dus gaan vergaderen. Kzal dan proberen van zodra ik even tijd heb nog eens op de blog te zitten, oké? Allé zorg je alvast voor wat meer zon?
Kzie u graag Soetkin!
Dikke kus en knuffel!
Je Vriendinneke Nieke
vrijdag 10 juli 2009
woensdag 3 juni 2009
3 juni 2009
Lieve meid,
Hier ben ik weer, terug van school. Man het was een zware dag. Vanacht zo slecht geslapen, steeds met jou in mijn gedachten. Vandaag in school leerden we over overleden patiënten hoe we er mee moesten omgaan. Het deed er om! Niet te doen! Pfff..twas weer een zware dag. Net een uur geleden ben jij heen gegaan. Om 16.17u had ik even een stil moment, ... de vrienden van mijn klas vroegen wat er was, maar dat hou ik liever voor mezelf! Soetkin* kwou dat je bij me was, dat ik je kon omhelzen, telkens als ik een vlinder zie krijg ik kippenvel! Kzie u zo graag Soetkin! Nu kga u laten, kga vlug nog achter iets voor op JOUW plekje en dan komen we straks naar jou! Vergeet me niet Soetkin* alsjeblieft! En ik ben zeker dat je goed voor Quinten zorgt, je ziet graag kinderen en Quinten is daar in goeie handen!
Tot straks!
Dikke kus
Je Vriendinneke Nieke
Hier ben ik weer, terug van school. Man het was een zware dag. Vanacht zo slecht geslapen, steeds met jou in mijn gedachten. Vandaag in school leerden we over overleden patiënten hoe we er mee moesten omgaan. Het deed er om! Niet te doen! Pfff..twas weer een zware dag. Net een uur geleden ben jij heen gegaan. Om 16.17u had ik even een stil moment, ... de vrienden van mijn klas vroegen wat er was, maar dat hou ik liever voor mezelf! Soetkin* kwou dat je bij me was, dat ik je kon omhelzen, telkens als ik een vlinder zie krijg ik kippenvel! Kzie u zo graag Soetkin! Nu kga u laten, kga vlug nog achter iets voor op JOUW plekje en dan komen we straks naar jou! Vergeet me niet Soetkin* alsjeblieft! En ik ben zeker dat je goed voor Quinten zorgt, je ziet graag kinderen en Quinten is daar in goeie handen!
Tot straks!
Dikke kus
Je Vriendinneke Nieke
3 juni 2009
Lieve Soetkin,
Brrr....vandaag geen leuke dag. Ik heb een slechte nacht gehad, om 4u20 kwam ik wakker, was jij dat? Nu zie ik er natuurlijk super mottig uit hé! Maar ja...vandaag gaan alle gedachten naar jouw. Vandaag om 16.17u een moment om kippenvel te krijgen, brrrr... Geef je mij vandaag een duwtje? Kga je laten want ik moet naar school. Maar kdacht ik wens iedereen veel sterkte toe vandaag! En wou dit via de blog laten weten! Tot vanavond Soetkin* ik ben niet-familie maar zal toch aanwezig zijn!
Soetkin, kzie je graag. Kmis je heel hard!
Dikke zoen,
Je Vriendinneke Nieke
Brrr....vandaag geen leuke dag. Ik heb een slechte nacht gehad, om 4u20 kwam ik wakker, was jij dat? Nu zie ik er natuurlijk super mottig uit hé! Maar ja...vandaag gaan alle gedachten naar jouw. Vandaag om 16.17u een moment om kippenvel te krijgen, brrrr... Geef je mij vandaag een duwtje? Kga je laten want ik moet naar school. Maar kdacht ik wens iedereen veel sterkte toe vandaag! En wou dit via de blog laten weten! Tot vanavond Soetkin* ik ben niet-familie maar zal toch aanwezig zijn!
Soetkin, kzie je graag. Kmis je heel hard!
Dikke zoen,
Je Vriendinneke Nieke
donderdag 28 mei 2009
28 mei 2009
Lieve Soetkin,
Hier ben ik nog een keer en ook met de woorden die al reeds veel werden gemeld. We zijn 28 mei, ... een moment dat ik me nog steeds herinner. Ik vertrok op weekend dat weekend, je mama wou me toen niet vertellen dat je in coma lag omdat mij weekend ging verpest zijn. Toen ik dan de zondag van het weekend thuis kwam vroeg ik nogmaals hoe het met je ging, dan vertelde ze het. Ik was kapot, wou je nog zien maar kon onmogelijk bij jou graken. Ik hoopte dat je er door zou komen (zoals vele anderen ook wilden hé)... maar het mocht niet baten. De 3de juni kreeg ik een smsje van je papa dat het niet lang meer ging duren, een kwestie van uren, minuten, seconden ... dat ze je machine zouden afleggen. Plots kreeg ik een smsje ik herinner me het nog goed het was om 16u17 dat je uit je zelf was heen gegaan. Ik huilde en liep naar buiten, kon niet meer op mijn benen staan en viel neer op de grond. Begon te hyperventileren en viel uiteindelijk flauw. Mijn titularis liet me zo niet met de fiets naar huis gaan en belde mijn ouders op dat ze mij gingen brengen. Eenmaal ik thuis was liep ik naar mijn kamer en huilde ik er de hele avond, de hele nacht. Je mama belde me nog op...het gesprek verliep moeilijk. De dag erna kon ik niet naar school, ik was een wrak, was kapot ik kon niet meer... Van zodra je dan hier terug in Gullegem was kwam ik naar je toe, eerst met Tine want ik durfde niet alleen, wist niet of ik dit wel ging kunnen. Maar mijn hart brak nog meer toen ik je zag, ... je mama stond bij je en we namen elkaar vast. Ik schreef iets neer voor jou... De dag nadien ben ik nogmaals gekomen maar dan alleen... er was niemand. Ik zette me bij jou neer en vertelde de hele tijd. Ik nam je hand vast en hoopte dat je me nog eens stevig zou nijpen... Toen ik je een kusje gaf ging ik weg, huilend naar huis. De laatste dag dat we je konden bezoeken, 6juni ik weet het nog goed... ik kwam toe voor de lezing begon en je papa riep me toe dat je al aan het wachten was op mij, dat je al had gevraagt waar ik was. Maar zoals beloofd kwam ik dan ook af. Jilly was ook méé, weetje nog we waren altijd samen : de drie musketiers! Nu zijn we maar met twee meer! Jilly en ik kregen het beiden moeilijk, we praten wat tegen jou, keken je aan, we spelden een engelbewaarder op je pyjama en later spelde je mama het in je fleeceke. Ze had gelijk want het zou je anders prikken. Die avond was voor velen moeilijk, maar zeker voor je ouders en peter jan die mee mochten om je de laatste keer te zien. Hoe kon men dit geloven, de laatste keer... het is raar net of je hart in duizend stukken breekt! Op 7 juni was jouw viering, je ouders en familie maakte de viering zo prachtig dat ik ze nog steeds van het begin tot het einde kan na vertellen. Ik vertelde ook iets in het begin van de viering want naar het midden toe was ik een wrak. Toen ik je hoorde brak ik... Soetje, we kunnen dit hier enkel nog neerpennen en komen vertellen bij je plekje, maar hoe zal het zijn binnen een aantal jaar? Hoe zal het zijn als er nog iets gebeurd? Hoe zal het zijn als wij er niet meer zijn? Zien we elkaar dan weer? Soetkin, bijna een jaar later en nog steeds zitten we met dat zeer grote gemis,...nog steeds kunnen we dit niet verwerken! Soetkin, kga vlug slapen want kben doodop, geef je me wat extra kracht want binnenkort examen en kheb niet zoveel moed meer! Alsjeblieft Soetje! Weet dat je altijd in mijn hart zit!!!
Slaap maar zacht lieve meid,
Rust maar uit...
Morgen komt een nieuwe dag, een nieuw begin...
Dikke zoen,
Je Vriendinneke Nieke
Kzie je heel graag!!!!
Hier ben ik nog een keer en ook met de woorden die al reeds veel werden gemeld. We zijn 28 mei, ... een moment dat ik me nog steeds herinner. Ik vertrok op weekend dat weekend, je mama wou me toen niet vertellen dat je in coma lag omdat mij weekend ging verpest zijn. Toen ik dan de zondag van het weekend thuis kwam vroeg ik nogmaals hoe het met je ging, dan vertelde ze het. Ik was kapot, wou je nog zien maar kon onmogelijk bij jou graken. Ik hoopte dat je er door zou komen (zoals vele anderen ook wilden hé)... maar het mocht niet baten. De 3de juni kreeg ik een smsje van je papa dat het niet lang meer ging duren, een kwestie van uren, minuten, seconden ... dat ze je machine zouden afleggen. Plots kreeg ik een smsje ik herinner me het nog goed het was om 16u17 dat je uit je zelf was heen gegaan. Ik huilde en liep naar buiten, kon niet meer op mijn benen staan en viel neer op de grond. Begon te hyperventileren en viel uiteindelijk flauw. Mijn titularis liet me zo niet met de fiets naar huis gaan en belde mijn ouders op dat ze mij gingen brengen. Eenmaal ik thuis was liep ik naar mijn kamer en huilde ik er de hele avond, de hele nacht. Je mama belde me nog op...het gesprek verliep moeilijk. De dag erna kon ik niet naar school, ik was een wrak, was kapot ik kon niet meer... Van zodra je dan hier terug in Gullegem was kwam ik naar je toe, eerst met Tine want ik durfde niet alleen, wist niet of ik dit wel ging kunnen. Maar mijn hart brak nog meer toen ik je zag, ... je mama stond bij je en we namen elkaar vast. Ik schreef iets neer voor jou... De dag nadien ben ik nogmaals gekomen maar dan alleen... er was niemand. Ik zette me bij jou neer en vertelde de hele tijd. Ik nam je hand vast en hoopte dat je me nog eens stevig zou nijpen... Toen ik je een kusje gaf ging ik weg, huilend naar huis. De laatste dag dat we je konden bezoeken, 6juni ik weet het nog goed... ik kwam toe voor de lezing begon en je papa riep me toe dat je al aan het wachten was op mij, dat je al had gevraagt waar ik was. Maar zoals beloofd kwam ik dan ook af. Jilly was ook méé, weetje nog we waren altijd samen : de drie musketiers! Nu zijn we maar met twee meer! Jilly en ik kregen het beiden moeilijk, we praten wat tegen jou, keken je aan, we spelden een engelbewaarder op je pyjama en later spelde je mama het in je fleeceke. Ze had gelijk want het zou je anders prikken. Die avond was voor velen moeilijk, maar zeker voor je ouders en peter jan die mee mochten om je de laatste keer te zien. Hoe kon men dit geloven, de laatste keer... het is raar net of je hart in duizend stukken breekt! Op 7 juni was jouw viering, je ouders en familie maakte de viering zo prachtig dat ik ze nog steeds van het begin tot het einde kan na vertellen. Ik vertelde ook iets in het begin van de viering want naar het midden toe was ik een wrak. Toen ik je hoorde brak ik... Soetje, we kunnen dit hier enkel nog neerpennen en komen vertellen bij je plekje, maar hoe zal het zijn binnen een aantal jaar? Hoe zal het zijn als er nog iets gebeurd? Hoe zal het zijn als wij er niet meer zijn? Zien we elkaar dan weer? Soetkin, bijna een jaar later en nog steeds zitten we met dat zeer grote gemis,...nog steeds kunnen we dit niet verwerken! Soetkin, kga vlug slapen want kben doodop, geef je me wat extra kracht want binnenkort examen en kheb niet zoveel moed meer! Alsjeblieft Soetje! Weet dat je altijd in mijn hart zit!!!
Slaap maar zacht lieve meid,
Rust maar uit...
Morgen komt een nieuwe dag, een nieuw begin...
Dikke zoen,
Je Vriendinneke Nieke
Kzie je heel graag!!!!
zondag 24 mei 2009
24 mei 2009
Lieve Soetkin,
Amai wat denk je nu...tzal morgen sneeuwen nu Nieke hier een reactie plaatst!? Sorry dat dit steeds langer duurt dan anders. Maar kmoet zeggen dat ik behoorlijk 'Ten' ben. Kheb voor niets meer zin. Kheb nu nog stage tot woensdag, nog steeds op de geronto-psychiatrie. Ik amuseer me er echt. Kzit er wel heel erg mee in dat ik niet zal slagen in mijn tweede module. Kwil het nogtans zeer hard! Het is gewoon die praktijk is nooit geen probleem voor mij, maar die theorie! Man man man... kheb zo'n schrik Soetje! Echt... Ik doe nogtans erg mijn best. Ik ben gewoon bang, bang om te falen, bang om af te gaan, bang om te weten hoe ik verder moet. Normaal ben ik nogtans altijd optimitisch maar ik weet niet wat me overkomt... krijg het steeds zwaarder. Ik heb gewoon nood om er even uit te zijn, om even weg te zijn van alles hier. Gewoon op mijn eentje of met z'n tweetjes. Kverlang tot ik alleen woon (zeker niet omdat het hier slecht is thuis, verre van) maar kwil zelfstandig zijn, kwil mijn eigen leven leiden, kwil voor Pieter zorgen, kwil ons 'thuis' oprichten. Khoop nu enkel dat ik nu geslaagd ben, dat ik al mijn eerste jaar gedaan heb en dan ga ik een jaar fulltime werken. Kmoet even uit dat school gedoe! Kwil eerst werken en dan in september 2010 start er een avondcursus voor verpleegkunde. Kzou dan verder doen in avondschool. Zo kan ik blijven werken en moet ik niet hele dagen naar school. We zien wel, eerst zorgen dat ik erdoor ben (wat wel moeilijk zal zijn)... Maar we geven niet op hé Soetje, dat deed jij ook nooit. En denk zeker niet dat ik die belangrijke data's vergeten ben : 7maart, 23mei! Zeker niet maar kheb gewoon geen tijd om even op de blog te zitten. Ik lees wel elke avond alle mailtjes maar het is te zwaar om iedere avond een tekst te typen. Nu ben ik even alleen thuis, is het hier even rustig (alhoewel onze nieuwe buren het huis aan het afbreken zijn :p) en ik moet toch beneden blijven want mijn zus heeft haar sleutel niet mee en komt straks thuis... en dan ga ik ff genieten in het bad. Dan zal ik mij buiten zetten om te blokken hé... En khoop dat pieter dan vnv even zin heeft om te gaan wandelen, zo zijn we er alletwee keer uit. Kheb dinsdag van mijn tante en nonkel hun oude tv gekregen voor als ik alleen zou gaan wonen, ze hebben een nieuwe gekocht en ik mocht hun oude hebben. Zo hebben we al iets hé, want anders moeten we dit nog kopen. Kzal hier en daar eens rondkijken wat ik nog kan nodig hebben voor later... want nu al beginnen te sparen is een goeie optie hé, als dit allemaal in 1 keer komt. Oh ja... kwens alle plechtige communicantjes een dikke proficiat en alle eerste communicantjes ook een dikke proficiat! Nu nog even voor iedereen duimen voor de blok en de examen en dan proberen te genieten van de vakantie. De mijne staat al helemaal volgeboekt! Soetje...hoe is het daar? Heb je het ook zo warm? Kun je er wat tegen? Je hebt toch wel je zonnepetje aan hé... Kwou dat ik even tot bij jouw kon komen, je een dikke zoen geven, een knuffel en wuiven tot ik nog eens kon komen. Maar daar hebben we nu je plekje voor hé, we kunnen het wel niet kussen en omhelzen maar we kunnen wel wuiven tot de volgende keer. Wat ben ik blij dat ik dit nog heb! soetje kzie jouw echt graag! Khoop dat je dit nooit vergeet! En de viering binnenkort voor jouw...khoop dat ik daar zoals gewoonlijk weer een tekstje mag voor schrijven en voorlezen. Zo blijven we de gewoonten verder zetten en weet je dat ik je nog steeds niet vergeten ben! Nu mijn zus zal er bijna zijn...kga je laten. De bloglezers hebben weeral iets te lezen :) en jij ook hé want straks volgen er weer super veel reacties en dan heb je altijd iets te doen :-) is dit oké voor jouw? Nu dada meisje en tot dat ik nog eens tijd heb hé:) weet dat ik je niet vergeet! Hieronder een vergeet me nietje! Zo weet je dat je nog steeds bij me bent!
Dikke zoen! Knuffel!
Je Vriendinneke Nieke
Amai wat denk je nu...tzal morgen sneeuwen nu Nieke hier een reactie plaatst!? Sorry dat dit steeds langer duurt dan anders. Maar kmoet zeggen dat ik behoorlijk 'Ten' ben. Kheb voor niets meer zin. Kheb nu nog stage tot woensdag, nog steeds op de geronto-psychiatrie. Ik amuseer me er echt. Kzit er wel heel erg mee in dat ik niet zal slagen in mijn tweede module. Kwil het nogtans zeer hard! Het is gewoon die praktijk is nooit geen probleem voor mij, maar die theorie! Man man man... kheb zo'n schrik Soetje! Echt... Ik doe nogtans erg mijn best. Ik ben gewoon bang, bang om te falen, bang om af te gaan, bang om te weten hoe ik verder moet. Normaal ben ik nogtans altijd optimitisch maar ik weet niet wat me overkomt... krijg het steeds zwaarder. Ik heb gewoon nood om er even uit te zijn, om even weg te zijn van alles hier. Gewoon op mijn eentje of met z'n tweetjes. Kverlang tot ik alleen woon (zeker niet omdat het hier slecht is thuis, verre van) maar kwil zelfstandig zijn, kwil mijn eigen leven leiden, kwil voor Pieter zorgen, kwil ons 'thuis' oprichten. Khoop nu enkel dat ik nu geslaagd ben, dat ik al mijn eerste jaar gedaan heb en dan ga ik een jaar fulltime werken. Kmoet even uit dat school gedoe! Kwil eerst werken en dan in september 2010 start er een avondcursus voor verpleegkunde. Kzou dan verder doen in avondschool. Zo kan ik blijven werken en moet ik niet hele dagen naar school. We zien wel, eerst zorgen dat ik erdoor ben (wat wel moeilijk zal zijn)... Maar we geven niet op hé Soetje, dat deed jij ook nooit. En denk zeker niet dat ik die belangrijke data's vergeten ben : 7maart, 23mei! Zeker niet maar kheb gewoon geen tijd om even op de blog te zitten. Ik lees wel elke avond alle mailtjes maar het is te zwaar om iedere avond een tekst te typen. Nu ben ik even alleen thuis, is het hier even rustig (alhoewel onze nieuwe buren het huis aan het afbreken zijn :p) en ik moet toch beneden blijven want mijn zus heeft haar sleutel niet mee en komt straks thuis... en dan ga ik ff genieten in het bad. Dan zal ik mij buiten zetten om te blokken hé... En khoop dat pieter dan vnv even zin heeft om te gaan wandelen, zo zijn we er alletwee keer uit. Kheb dinsdag van mijn tante en nonkel hun oude tv gekregen voor als ik alleen zou gaan wonen, ze hebben een nieuwe gekocht en ik mocht hun oude hebben. Zo hebben we al iets hé, want anders moeten we dit nog kopen. Kzal hier en daar eens rondkijken wat ik nog kan nodig hebben voor later... want nu al beginnen te sparen is een goeie optie hé, als dit allemaal in 1 keer komt. Oh ja... kwens alle plechtige communicantjes een dikke proficiat en alle eerste communicantjes ook een dikke proficiat! Nu nog even voor iedereen duimen voor de blok en de examen en dan proberen te genieten van de vakantie. De mijne staat al helemaal volgeboekt! Soetje...hoe is het daar? Heb je het ook zo warm? Kun je er wat tegen? Je hebt toch wel je zonnepetje aan hé... Kwou dat ik even tot bij jouw kon komen, je een dikke zoen geven, een knuffel en wuiven tot ik nog eens kon komen. Maar daar hebben we nu je plekje voor hé, we kunnen het wel niet kussen en omhelzen maar we kunnen wel wuiven tot de volgende keer. Wat ben ik blij dat ik dit nog heb! soetje kzie jouw echt graag! Khoop dat je dit nooit vergeet! En de viering binnenkort voor jouw...khoop dat ik daar zoals gewoonlijk weer een tekstje mag voor schrijven en voorlezen. Zo blijven we de gewoonten verder zetten en weet je dat ik je nog steeds niet vergeten ben! Nu mijn zus zal er bijna zijn...kga je laten. De bloglezers hebben weeral iets te lezen :) en jij ook hé want straks volgen er weer super veel reacties en dan heb je altijd iets te doen :-) is dit oké voor jouw? Nu dada meisje en tot dat ik nog eens tijd heb hé:) weet dat ik je niet vergeet! Hieronder een vergeet me nietje! Zo weet je dat je nog steeds bij me bent!
Dikke zoen! Knuffel!
Je Vriendinneke Nieke
maandag 27 april 2009
27 april 2009 en 28 april 2009 (Thx tante Isa)
Dag kleine meid,
Onze Quinten is inderdaad overleden...zijn verwondingen kosten hem het leven. Hij is nog maar 6jaar, ga je goed voor hem zorgen! Hij zal u nodig hebben... Wellicht moest hij binnenkort zijn eerste communie doen of had hij dit al gedaan! Soetje, de pijn komt terug naar boven. Kheb even een gaatje vrij en dan komt mijn down moment, ben aan het wenen...aan het luisteren naar Enya --> Only time en alles komt terug naar boven, net alsof het gisteren was! Kleine meid, ksnap nog altijd niet waarom, kzit nog steeds met zoveel vragen... Hoe en wanneer worden die beantwoord?! Kwou dat ik je nog eens kon zien, horen, voelen... Kheb je armen rond mijn middel nodig! Zorg goed voor iedereen daar, ik ben zeker dat je daar nu een voorbeeldfunctie hebt en dat je nog steeds een druk leven lijdt, nu zonder pijn! Soetje, laat ons nooit in de steek. Vergeet ons nooit, want ook wij zullen u nooit vergeten! Zorg goed voor Quinten en de rest!!! Alweer een sterretje bij aan de hemel...
En mama van Seppe* om te antwoorden, hoe ik het volhoud: geen idee, misschien is dat wel niet zo goed een te druk leven lijden, want zo blijf ik het steeds aan de kant zetten en kan ik het niet verwerken. Ik heb mijn werk in school over lijden en dood gemaakt over mijn verlies van Soetkin en ben tot de conclusie gekomen dat ik nog maar in de 1ste fase zit... het zijn er 4 dus ben belange nog niet erover! Geen idee, maar het enthousiasme is er en ik probeer bezig te blijven!
Soetje kga u laten,
Jouw sneeuwbal met je foto staat hier nu op mijn laptop, zo ben je steeds dicht bij mij!
Slaapzacht lieve meid!
Kzie u heel graag!!
Xje
Nieke
Dag mijn lieve meid,
Alweer veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel te lang geleden dat ik hier een berichtje plaatste. Maar mijn agenda staat dan ook alweer zo druk hé dat ik nergens een gaatje vind om eens lekker lui op mijn gemak te zitten. De eerste week van de vakantie op kamp geweest, daar was het super druk maar super tof. De tweede week weer bij meme gaan logeren maar meme is moeten opgenomen zijn int spoed en je kent dit hé... ik ben toekomstig verpleegkundige en zorg ook wel veel voor meme. Dan het laatste weekend ben ik op weekend geweest met Pieter, eindelijk nog eens een weekendje dat we hadden voor onszelf! Dat was lang geleden. Dan eenmaal thuisgekomen gestart op stage: gerontopsychiatrie : zwaar dementerende bewoners+ bewoners die eigenlijk ook een zeer psychisch probleem hebben! Dus twee in één klap zou ik zo zeggen. Echt lastig... Klappen en duwen, nepen, ... dat is nu eenmaal mijn stage. En dit gedurende 6 weken, na die zes weken heb ik 1 week les en dan examen. Tussen die zes weken stage werk ik nog eens 3 weekends op 4 waaronder 1 weekend dat ik telkens 12u werk, dus de zaterdag en de zondag 12u. En dan terug op stage starten. Zoals ge al een beetje kunt afleiden hoor je dat het druk is hé. Want ik leer in auto rijden, ook dit komt er nog bij, dan mijn stage werk zelf, dan mijn blok die tussen mijn stage zit, dan ben ik nog geselecteerd tot GROEPS voor kamp dit jaar (dat wil zeggen verantwoordelijke voor een groep gasten en moni's) dus terug de zware dit jaar... Dat wil zeggen extra vergaderingen met de groepsen, vergaderingen met mijn monitoren, extra werk thuis om opdrachten te organiseren, thuisbezoeken bij onze gastjes,... en zo gaan we maar door. Misschien is mijn leven toch wat te druk opgesteld maar ja... Ik hou nu eenmaal van drukte. Maar soms vind ik het jammer dat ik 's avonds niet eens kan zeggen van nu zet ik me achter de computer en ga ik even een mailtje typen aan mijn liefste vriendin! Hou wel in uw gedachten Soetje dat ik alweer iets klaargestoomd heb voor op de volgende herdenkings mis: een tekst + lied. Maar da's nog een surprise hé. En ik probeer deze week nog eens langs te komen en dan vertel ik nog veel meer goed? Laten we alvast duimen voor dat kindje van uit je mama's school, dat alles oké komt ermee! Leven is niet eerlijk hé! Daar kunnen wij van meepraten! Nu kga vlug slapen want morgen om 7u beginnen in Kortrijk, dat wil zeggen om 5u opstaan en om 6u bus pakken... Dus vroeg uit de veren! Meisje...hopelijk is het daar bij jouw wat opt gemak, dan weet ik al dat mijn tijd komt waar ik kan rusten...
Slaapwel kleine meid!
Tot later!
Dikke kus,
Je Vriendinneke
Nieke
Ps: Aan alle lezers wil ik even melden dat ik Soetje zeker niet vergeten ben, maar dat ik super weinig tijd heb... Ik probeer iedere dag te kijken en ik doe echt mijn best! Hopelijk vergeten jullie dat niet en denken jullie niet dat ik haar al uit mijn gedachten heb gezet! Verre van!
Groetjes,
Nieke
Onze Quinten is inderdaad overleden...zijn verwondingen kosten hem het leven. Hij is nog maar 6jaar, ga je goed voor hem zorgen! Hij zal u nodig hebben... Wellicht moest hij binnenkort zijn eerste communie doen of had hij dit al gedaan! Soetje, de pijn komt terug naar boven. Kheb even een gaatje vrij en dan komt mijn down moment, ben aan het wenen...aan het luisteren naar Enya --> Only time en alles komt terug naar boven, net alsof het gisteren was! Kleine meid, ksnap nog altijd niet waarom, kzit nog steeds met zoveel vragen... Hoe en wanneer worden die beantwoord?! Kwou dat ik je nog eens kon zien, horen, voelen... Kheb je armen rond mijn middel nodig! Zorg goed voor iedereen daar, ik ben zeker dat je daar nu een voorbeeldfunctie hebt en dat je nog steeds een druk leven lijdt, nu zonder pijn! Soetje, laat ons nooit in de steek. Vergeet ons nooit, want ook wij zullen u nooit vergeten! Zorg goed voor Quinten en de rest!!! Alweer een sterretje bij aan de hemel...
En mama van Seppe* om te antwoorden, hoe ik het volhoud: geen idee, misschien is dat wel niet zo goed een te druk leven lijden, want zo blijf ik het steeds aan de kant zetten en kan ik het niet verwerken. Ik heb mijn werk in school over lijden en dood gemaakt over mijn verlies van Soetkin en ben tot de conclusie gekomen dat ik nog maar in de 1ste fase zit... het zijn er 4 dus ben belange nog niet erover! Geen idee, maar het enthousiasme is er en ik probeer bezig te blijven!
Soetje kga u laten,
Jouw sneeuwbal met je foto staat hier nu op mijn laptop, zo ben je steeds dicht bij mij!
Slaapzacht lieve meid!
Kzie u heel graag!!
Xje
Nieke
Dag mijn lieve meid,
Alweer veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel te lang geleden dat ik hier een berichtje plaatste. Maar mijn agenda staat dan ook alweer zo druk hé dat ik nergens een gaatje vind om eens lekker lui op mijn gemak te zitten. De eerste week van de vakantie op kamp geweest, daar was het super druk maar super tof. De tweede week weer bij meme gaan logeren maar meme is moeten opgenomen zijn int spoed en je kent dit hé... ik ben toekomstig verpleegkundige en zorg ook wel veel voor meme. Dan het laatste weekend ben ik op weekend geweest met Pieter, eindelijk nog eens een weekendje dat we hadden voor onszelf! Dat was lang geleden. Dan eenmaal thuisgekomen gestart op stage: gerontopsychiatrie : zwaar dementerende bewoners+ bewoners die eigenlijk ook een zeer psychisch probleem hebben! Dus twee in één klap zou ik zo zeggen. Echt lastig... Klappen en duwen, nepen, ... dat is nu eenmaal mijn stage. En dit gedurende 6 weken, na die zes weken heb ik 1 week les en dan examen. Tussen die zes weken stage werk ik nog eens 3 weekends op 4 waaronder 1 weekend dat ik telkens 12u werk, dus de zaterdag en de zondag 12u. En dan terug op stage starten. Zoals ge al een beetje kunt afleiden hoor je dat het druk is hé. Want ik leer in auto rijden, ook dit komt er nog bij, dan mijn stage werk zelf, dan mijn blok die tussen mijn stage zit, dan ben ik nog geselecteerd tot GROEPS voor kamp dit jaar (dat wil zeggen verantwoordelijke voor een groep gasten en moni's) dus terug de zware dit jaar... Dat wil zeggen extra vergaderingen met de groepsen, vergaderingen met mijn monitoren, extra werk thuis om opdrachten te organiseren, thuisbezoeken bij onze gastjes,... en zo gaan we maar door. Misschien is mijn leven toch wat te druk opgesteld maar ja... Ik hou nu eenmaal van drukte. Maar soms vind ik het jammer dat ik 's avonds niet eens kan zeggen van nu zet ik me achter de computer en ga ik even een mailtje typen aan mijn liefste vriendin! Hou wel in uw gedachten Soetje dat ik alweer iets klaargestoomd heb voor op de volgende herdenkings mis: een tekst + lied. Maar da's nog een surprise hé. En ik probeer deze week nog eens langs te komen en dan vertel ik nog veel meer goed? Laten we alvast duimen voor dat kindje van uit je mama's school, dat alles oké komt ermee! Leven is niet eerlijk hé! Daar kunnen wij van meepraten! Nu kga vlug slapen want morgen om 7u beginnen in Kortrijk, dat wil zeggen om 5u opstaan en om 6u bus pakken... Dus vroeg uit de veren! Meisje...hopelijk is het daar bij jouw wat opt gemak, dan weet ik al dat mijn tijd komt waar ik kan rusten...
Slaapwel kleine meid!
Tot later!
Dikke kus,
Je Vriendinneke
Nieke
Ps: Aan alle lezers wil ik even melden dat ik Soetje zeker niet vergeten ben, maar dat ik super weinig tijd heb... Ik probeer iedere dag te kijken en ik doe echt mijn best! Hopelijk vergeten jullie dat niet en denken jullie niet dat ik haar al uit mijn gedachten heb gezet! Verre van!
Groetjes,
Nieke
dinsdag 14 april 2009
Lieve Soetkin,Stefanie is wel degelijk vrijdag terug gekeerd vanop het kamp.
Ze stelde het héél goed en ik citeer haar woorden 't was zalig' !
Ze voelde jou héél dicht bij haar want in de ardennen fladderden er blijkbaar superveel vlinders rond...
Gedurende het weekend moest ze dubbele shift (12u) werken en daarom had ze geen tijd om te bloggen.
Voor het ogenblik is ze bij haar meme aan het blokken, tot zondag.
Stefanie vroeg mij om dit te melden...
Tante Karen, peter Jan, Lowie, Ernest, Fien, Tuur.
Abonneren op:
Posts (Atom)
