Soetkin* & Willem*

Soetkin* & Willem*

maandag 16 juni 2008

Een stukje uit mijn dagboek...

Lieve Soetkin,

Weer een dag die gepasseerd is! Wat gaat het toch allemaal snel, alhoewel ik vond dat vandaag traag vooruit ging. Hoe was jou dag? Alvast mooi weer aan ons gegeven amai! Ik kom net van bij uw plekje, prachtig met die nieuwe vlinders erop! Ik probeerde de hele middag te studeren, maar de leerstof wou er maar niet in. Dus had ik Pieter gevraagt om met mij mee te fietsen als ik een toer liep. Omdat ik al de hele middag bezig was met jou, ben ik al lopend (en pieter al fietsend) naar Gullegem gegaan. Ik voelde me al heel wat beter toen ik terug bij jou kon zijn... Die vlinders die daar stonden, prachtig. Jammer dat de bloemen zo snel verwelken! Deze morgen had ik om 7u mondeling examen. En of het ging? Goja, kweet het niet. Het was niet super goed maar ik denk ook niet super slecht. Kwas op een bepaald punt al mijn antwoorden kwijt...een black out noemen ze dat zeker :s Wel met 1 had ik genoeg zu amai! Maar ik denk niet dat ik ervoor zal gebuisd zijn. Nu nog 5dagen een duwke geven, nog 9 examen en ik ben er weer bijna vanaf. Goo wat gaat de tijd snel, ... Gaat hij bij jou ook zo snel? Hoe is het met de 3K6-vriendjes? Doe ze alvast heel veel groetjes van mij... Wat vindt je van het filmpje op de blog? Het is niet door mij gemaakt hoor, ik ben nog altijd bezig met iets in elkaar te knutselen. Maar ik vond het op youtube. Alvast bedankt aan de maker. Maar ik dacht alvast, dat zijn heel wat mooie herinneringen dus dat neem ik alvast mee, de blog op! Soetkin, je papa mist je zo ontzettend hard, geef hem een teken dat je er nog altijd voor hem bent! Ik probeer er ook voor hem te zijn, probeer hem te steunen, maar ik begrijp zijn gevoel wel. Machteloos, eenzaam, verweesd,... Hij verlangt naar een teken, naar iets waar hij kan op terugvallen, we hebben wel al je herinneringen maar dat is alles, toen ik aan het lopen was zag ik op de brug een vlinder. Ik had een klein beetje het gevoel dat jij dat was, die me steunde om de brug op te graken... Maar ja daar zullen we nooit een antwoord op krijgen he! Je zit in mijn hart en dat blijft zo, het is met dat dat we verder moeten! We zijn hier nooit alleen!!! Jij ook niet, je hebt je 3K6-vriendjes, je opa, tante Nele,...blijf bij elkaar! Zorg jij voor hen? Dan zorg ik voor alle familieleden, vrienden en kennissen van jou hier! Beloofd? (Nu zou jij zeggen: Zeker en vast, beloofd) Maar ja...nu nog 1 iets, er stond post tussen de bloemen, een kaartje van Heleen, kheb het alvast wat dieper gestoken, tussen de bloemen zodat het niet kan wegwaaien goed?! Nu ik ga jou laten want ik moet nog Frans en Maatschappelijke Vorming leren :s Bah! Dus tot morgen? En morgen om 16u30 stip zal ik terug aanwezig zijn! Tot dan...

Slaap z8,
Kmis jou, ...
Khou van jou!!!

Veel liefs,
Uw streverke

10 opmerkingen:

Anoniem zei

Soetkin,
De vlinders, k 'botste' er gewoon op in de winkel...
Tante Isa of tante Adelheid zeiden nog : 'we zullen vanaf nu overal vlinders zien'... En ja, t is al zover...
Ik kon zoiets echt niet laten liggen in de winkel...
Samen met je mama hebben we de vlinders een plaatsje gegeven op JOUW PLEKJE, op tweede 'eenzame' maandag. We voelden er ons beiden 'goed' bij, je mama en ik. De vlinders schitterden in de zon en we zijn ervan overtuigd : jij zal het ook mooi vinden ! Zo kreeg je vandaag toch weer een kadootje van je peter en tante...
Het went niet...
Tante Karen en peter Jan.

Elke Mollie zei

Dag lieve Soetkin,
Hoe gaat het vandaag met je?Ik mis je hoor het is bijna vakantie en dan kwam je altijd wel eens langs maar wees maar zeker dat ik nu veel bij jou zal langskomen.Ik heb je mama deze middag gezien ze mist je ook heel erg maar ik beloof je dat wij(ik en mijn mama) heel goed voor haar en je papa en je broer zullen zorgen.
Nu ga ik gaan slapen want morgen heb ik nog 2 proeven ik kom je woensdag nog eens bezoeken is dat oke
Ga je voor mij duimen en ook voor je beste vriendin Stefanie en voor Willem.
En Stefanie bedankt voor alles ,alles wat op de blog staat is gewoon prachtig .
Soetkin slaapwel en nog een dikke knuffel van mij xxxxxxxxx
Je vriendin Elke M.

Anoniem zei

meisje
kmis je echt
we epn de eerste repetitie gehad na je bgravenis en twas zo anders, weetn dat je nooit meer uit volle borst naast ons zal staan zingen!
kmis je echt meisj
kziej graag
x

Anoniem zei

Dag Soetkin,
hebben ze je niet te vroeg wakker gemaakt deze morgen? Toen ik je kwam bezoeken waren ze de hagen aan het snoeien? Ze maakten veel lawaai, maar iedereen wil dat het daar mooi is rondom u.
De vlinders waar ze over spreken waren er toen nog niet en het is inderdaad wel waar dat we die nu overal tegenkomen in de winkels, net zoals Nijntje. Zo zie je maar dat we overal waar we gaan en staan denken aan jou.
Stuur je dan ook eens een echte vlinder naar Bissegem?
Inderdaad weer een kippevelmoment, zoals papa zei, bij het bekijken van de foto's en de 2 mooie liedjes op you tube.
Silke en Jelle willen nu ook dolgraag een CD van Clouseau en die gaan we ook kopen, voor als we op stap gaan met de auto, dan ben je dicht bij ons.
Slaap zacht! xxx

papa zei

Voor alle duidelijkheid:
ik mis je (maar dat wist je al) maar dat doen mama en Willem ook hoor! Je broer is evenwel aan 't blokken (en maakt weinig of geen tijd voor blogbezoekjes) en mama... die is ook niet zo computerachtig aangelegd. Momenteel is ze aan 't strijken (terwijl ik nog maar eens jouw foto's op de blog de revue laat passeren). Tijdens jullie 104 dagen kliniek heb ik leren wassen maar strijken, dat was/is iets teveel van 'het goede'! ;-)
Slaapwel, muzzeke!
papa xxx

Anoniem zei

Hallo lieve Soetkin,

Ik ga je niet te lang bezig houden. Wilde gewoon nog even slaapwel zeggen. Je tantes hebben gelijk: de vlinder zal dit jaar meer dan ooit aanwezig zijn. Ik hoop maar dat die vele vlinders boodschappen van ons aan jou kunnen bezorgen. En wie weet, misschien ook wel eens een teken terug...

Slaap zacht. Dat probeer ik ook :)

Kus -xxx- Tine

strodetje zei

Hallo vriendinneke, ik ben nog niet zolang thuis van een weekendje zee met mijn superlieve zus! Ik heb je zoveel te zeggen, te vragen maar ik kom morgen naar je plekje daar vertel ik je wat op mijn hart ligt en jij zal dit zeker begrijpen en zeggen 'niet opgeven vriendinneke, denk aan mij!
Nu moet ik jouw sterkte gebruiken hé, stuur je ze me op met de morgenzon of met het avondrood, 't mag ook met de regendrop zijn als ze maar aankomt! liefs, strodetje

louise carrette zei

Dag lieve Soetkin,
Het was vandaag een prachtige dag. Jij hebt dat zeker gedaan!? Het waren vandaag makelijke toetsen. Voor hoofdrekenen heb ik 19 op 20 en voor cijferen heb ik 10 op 10 en voor spelling van gisteren heb ik 13,5 op 15. In het weekend zal ik niets kunnen schrijven op de blog, wel in mijn dagboek omdat ik naar de zee ga maar ik zal alles dan de maandag schrijven.(morgen kan ik wel nog) En hoe gaat het daar bij jou? Ben je al langs geweest bij je opa en tante Nele? Morgen kom ik samen met mijn zus en mama naar jouw plekje en ik zal mijn slaapvlindertje weer meenemen en als er plaats is zal ik het daar leggen.


Dikke knuffel en zoen,
je vriendin,
Louise

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Anoniem zei

Hallo,

Twee weken zijn alweer voorbij. Wat gaat de tijd toch snel...
Maar vergeten doe ik niet.
Dat weet jij zeker wel?

Vandaag weer een prachtige dag. Heb een heleboel toetsen afgenomen en verbeterd en ben nu punten aan 't tellen. Maar je kent dat wel, hé? Je hebt je papa en je mama genoeg zien tellen waarschijnlijk. Jaja, zelfs in dit moderne computertijdperk zit ik nog te sukkelen met mijn rekenmachientje. Ja, natuurlijk, lach maar! ;)
Vanmiddag heb ik dan mijn klas eventjes buiten laten spelen. Terwijl ik naar ze aan het kijken was, dacht ik aan jou. Kan jij daar boven ook nog plezier maken? Waarschijnlijk wel, maar dan op een andere manier dan wij.
Aan het weer te zien, heb je vandaag toch heel wat afgelachen!

Ben dan na school nog even bij je langsgeweest. Zoveel vlinders, bloemen, brieven... Bijna niet te tellen. Hopelijk heb je veel tijd om al dat moois te bewonderen, al die brieven te lezen! En, Soetkin, als je kan, geef dan ook eens een teken terug...

Dikke kus en tot morgen!
Groetjes, Tine.

Anoniem zei

Soetkin,
kom net thuis van een vergadering, kon me niet goed concentreren en ben ook heel moe. De voorbije weken waren voor ons allen zo zwaar, dat het begint door te wegen. Maar we gaan gewoon door, zoals jij het ook wil, recht door zee, met vallen en opstaan.
Moemoe is haar tafeltje ook aan het versieren voor jou, met een mooie foto en een bloemeke en een kaarsje die dag en nacht blijft branden.
Nog anderhalve week en het schooljaar zit er weer op, in september moet Jelle dan al naar het eerste leerjaar en Silke naar het zesde. Wat vliegt alles toch snel voorbij. Gaat de tijd bij jullie ook zo snel?
Slaapwel. xxx
Tante Isa